وقتی هسته را مستقیماً میبینیم، پیچیدگی آرام میگیرد
مرکز آموزش امروز این خط است که وقتی فرد ذهن خود را کاملاً درک کند، امور دنیوی به پایان می رسد. این بدان معنا نیست که هر ماده بیرونی ناپدید می شود. این بدان معناست که وقتی ما به طور مستقیم هسته یک مشکل را می بینیم، دیگر تحت تأثیر نویز قرار نمی گیریم.
وقتی چیزهای سختی پیش میآیند، ما گاهی فقط به داستانهای اطراف میچسبیم. ما سرزنش دیگران، سرزنش شرایط، و بسیاری از توضیحات را تکرار می کنیم، اما نمی فهمیم علت واقعی چیست. سپس کلمات چند برابر می شوند، اما وضوح به آنها نزدیک نمی شود.
تمرین هم همینطور است. روش ها و توضیحات زیادی وجود دارد، اما مرکز مطالعه در نهایت این است که مستقیماً ماهیت واقعی ذهن خود را ببینید. اگر آن مرکز را از دست دادیم، حتی دایره ها را فقط در اطراف لبه ها تمرین کنید.
راهب گفت حتی اگر بیدار نشده ایم، مهم این است که این جهت را از دست ندهیم. نگرش عدم افتادن به چیزی که محور نیست و بررسی علل در ذهن خود تا انتها، جهت مطالعه را تعیین می کند.
امروز، در مقابل یک مشکل پیچیده، به جای افزودن کلمات بیشتر، به آرامی بپرسید: هسته واقعی چیست؟ ذهن من کجا گیر کرده است؟ این سوال به سادگی راه را باز می کند.
یک مشکل پیچیده هر چه بیشتر دور آن حلقه بزنیم، پیچیده تر می شود. وقتی مستقیماً علت اصلی و ماهیت واقعی ذهن خود را ببینیم، مسیر روشن می شود. امروز، به جای کلمات بیشتر، ابتدا به مرکز نگاه کنید.
