คำอ่อนโยนและจริงใจมีพลัง

ในพระธรรมบทมีคำสอนให้ปฏิบัติต่อผู้คนด้วยถ้อยคำอ่อนโยนและจริงใจ และใช้ชีวิตด้วยใจที่ให้ คำอ่อนโยนไม่ใช่คำอ่อนแอ แต่เป็นพลังลึกที่ออกมาจากใจที่ตรงและจริง

ในชีวิต บางครั้งเราอยากสื่อความตั้งใจของตน จึงเผลอเพิ่มเสียง หรือรู้สึกว่าต้องโกรธ สถานการณ์จึงจะขยับ แต่เสียงดังไม่ใช่คำพูดที่มีพลังเสมอไป

คำพูดของผู้ที่มีการปฏิบัติลึกและมีปัญญา แม้สงบก็มีน้ำหนัก เพราะชีวิตของคนนั้นรองรับคำพูดอยู่ แม้แววตาและคำสั้นๆ ผู้คนก็รับฟัง

ตรงกันข้าม ยิ่งเรารู้สึกว่าคำพูดของตนไม่มีพลัง เราก็มักยิ่งพูดดังและยืนยันแรงขึ้น ในเวลานั้น ก่อนโทษอีกฝ่าย เราอาจย้อนดูว่าใจและการปฏิบัติของเรามั่นคงพอหรือไม่

วันนี้ แทนที่จะทำให้เสียงดังขึ้น จงทำใจให้ใสและตั้งรากของคำพูดไว้ในความจริง คำอ่อนโยนและจริงใจย่อมขยับใจคนได้โดยไม่ต้องกดทับใคร