เมื่อใจไม่มีบาดแผล พิษก็ซึมเข้าไม่ได้

ในพระธรรมบทมีคำสอนว่า เหมือนพิษไม่ทำอันตรายเมื่อมือไม่มีบาดแผล ความชั่วก็ไม่ถึงผู้ที่ไม่ทำชั่ว พิษซึมเข้าทางแผลฉันใด ช่องว่างและความหวั่นไหวของใจก็ทำให้เราเจ็บลึกขึ้นได้ฉันนั้น

เมื่อปฏิบัติ ความคิดหลงและความคิดทั่วไปมากมายย่อมเกิดขึ้นและดับไป การมีความคิดมากไม่ได้หมายความว่าการปฏิบัติพัง สิ่งสำคัญคือท่าทีที่รู้ทันความคิดเหล่านั้นแล้วกลับมาสู่สมาธิ

แม้ใจจะรู้สึกซับซ้อนและมีกรรมมาก หากเรายังคงรู้ทันและเพียรปฏิบัติ ความซับซ้อนนั้นก็ไม่อาจเขย่าเราได้ทั้งหมด หากไม่ถูกความคิดหลงที่มาแล้วไปจับไว้ มันก็ผ่านไปเหมือนเมฆเคลื่อน

โลกมีเหตุการณ์มากมาย และผู้คนก็มีความหวั่นไหวมาก แต่ถ้าใจของเราไม่มีบาดแผลใหญ่และช่องว่าง เหตุการณ์ภายนอกก็ไม่ซึมเข้ามาเหมือนพิษได้ง่าย

วันนี้ ก่อนโทษโลก ลองดูบาดแผลและช่องว่างในใจของตนเอง หากรักษาใจให้มั่นด้วยความรู้ตัวและการปฏิบัติสม่ำเสมอ แม้ท่ามกลางความคิดมากมายและสถานการณ์ยาก เราก็ยังอยู่ภายในได้ดี