อย่าตัดสินความแตกต่างว่าเป็นความผิด

ในการดำเนินชีวิต ย่อมสร้างสายสัมพันธ์มากมาย แต่ถึงจะเป็นคนใกล้ชิด ความคิดและนิสัยก็ไม่จำเป็นต้องเหมือนกันเสมอไป สายสัมพันธ์นั้นไม่ได้ผิด เพียงเพราะทั้งสองฝ่ายแตกต่างกัน

ลองมองดูธรรมชาติ ภูเขาและสายน้ำต่างกัน แสงแดดและร่มเงาต่างกัน ลมและเมฆก็ไม่เคยหยุดนิ่งอยู่ที่ใดที่หนึ่ง โดยไม่ต้องฝืนตนให้เหมือนกัน แต่ละสิ่งต่างดำรงอยู่ในที่ทางของตน และรวมกันเป็นธรรมชาติหนึ่งเดียว ความสัมพันธ์ระหว่างผู้คนก็เป็นเช่นเดียวกัน

เมื่อพยายามฝืนให้ผู้อื่นเป็นไปตามความคิดของตน ความทุกข์ก็เกิดขึ้น เมื่อพยายามฝืนตนให้เข้ากับผู้อื่นอย่างสมบูรณ์แบบ ใจก็อ่อนล้า การทะนุถนอมสายสัมพันธ์ที่มาถึงตามที่มันมา การรู้สึกขอบคุณต่อสายสัมพันธ์ที่คงอยู่ตามที่มันคงอยู่ และการไม่ยึดติดกับสายสัมพันธ์ที่จากไป นั่นคือปัญญา

อย่าตัดสินความแตกต่างว่าเป็นความผิด จงพบและปล่อยให้แต่ละสายสัมพันธ์ไหลผ่านไปตามที่มันเป็น โดยไม่ทิ้งปมไว้ในใจ ความสุขอาจไม่ได้อยู่ที่การเข้ากันได้ดีกับทุกคน แต่อยู่ที่ใจที่ไม่ติดขัดในทุกสายสัมพันธ์ ไม่ว่าจะเข้ากันได้หรือไม่ก็ตาม