زندگیِ ساختنِ نیک‌بختی و بهره‌مندی از آن با سپاس
هر کس با آرزوی نیک‌بختی زندگی می‌کند. امیدوارید تندرست باشید، امیدوارید کارتان به سامان شود، و برای خود و خانواده‌تان آرامش و شادمانی می‌خواهید.
آرزوی نیک‌بختی، اشتیاقی طبیعی به شادمانی است و کنشی مهم در ایمان دینی نیز هست.
اما نیک‌بختی تنها با آرزو کردن پدید نمی‌آید. همان‌گونه که تنها پس از کاشتنِ بذر و پرورشِ دقیقانه‌ی آن می‌توانید میوه بچینید، از ثمره‌ی نیک‌بختی نیز تنها وقتی بهره‌مند می‌شوید که آن را با ذهنی نیک و کنشی درست بسازید.
آرزوی نیک‌بختی یک امید است، ساختنِ نیک‌بختی تمرین است، و بهره‌مندی از نیک‌بختی ثمره‌ی همان علت‌ها و شرایط است.
نیک‌بختیِ ساخته‌شده به این شیوه، با شرایطِ نیک روبه‌رو می‌شود و به شادمانی در زندگی شما می‌انجامد.
اما در اینجا یک نکته‌ی دیگر هم هست که باید به آن بیندیشید.
حتی وقتی مردم از یک نیک‌بختیِ یکسان بهره می‌برند، شادمانیِ‌ای که هر کس در دریافت آن حس می‌کند فرق دارد.
برخی بسیار دارند و هرگز خرسند نمی‌شوند، و برخی اندک دارند و با سپاس، شادمانه زندگی می‌کنند. حتی در شرایطی یکسان، یکی نخست کمبود را می‌بیند و دیگری ارزشِ آنچه را پیش‌تر به او داده شده است درمی‌یابد.
سرانجام، شادمانی تنها به این بستگی ندارد که چه اندازه نیک‌بختی دریافت می‌کنید. به این هم بستگی دارد که با چه ذهنی آن را می‌پذیرید و با آن زندگی می‌کنید.
ساختنِ نیک‌بختی، آفریدنِ شرایطِ نیک است و شناختنِ سپاس و قناعت، پروردنِ همان نیک‌بختی به شادمانیِ راستین.
پس نیک‌بختی را آرزو کنید، اما ساختنِ آن را وامگذارید؛ از نیک‌بختی بهره‌مند شوید، اما دلِ سپاسگزار را از دست ندهید.
نیک‌بختی با کنش ساخته می‌شود و شادمانی با ذهن دریافت می‌گردد.
نیک‌بختی را با ذهنی نیک بسازید، آن را با شیوه‌ی زیستنی درست بپرورید، و با دلی سپاسگزار از شادمانی بهره‌مند شوید.
این است زندگیِ خردمندانه‌ای که بر پایه‌ی آموزه‌ی بودایی علت‌ها و شرایط، نیک‌بختی و شادمانی را با هم می‌پروراند.
امروز، یک نیک‌بختیِ آرزو‌شده را به یاد آورید و یک کنشِ درست را که با آن آرزو می‌خواند به‌جا آورید. اگر برای خود و خانواده‌تان آرامش می‌خواهید، سخنی گرم بگویید؛ اگر پیوندهای نیک می‌خواهید، نخست شما یاریِ کوچکی ارائه دهید.
هنگام پایان روز، در میان آنچه پیش‌تر به شما داده شده است، چیزی برای سپاسگزاری بجویید. ذهن را از درنگ بر کمبود بازگردانید و ارزشِ نیک‌بختیِ امروزتان را حس کنید.
آرزوی نیک‌بختی احساسی طبیعی است. اما نیک‌بختی تنها با آرزو کردن پدید نمی‌آید. همان‌گونه که بذر می‌کارید و آن را می‌پرورید، نیک‌بختی را با ذهنی نیک و کنشی درست می‌سازید.
وقتی نیک‌بختیِ ساخته‌شده‌ی شما با شرایطِ نیک روبه‌رو شود، به شادمانی در زندگی‌تان می‌انجامد. با این حال، حتی وقتی از نیک‌بختیِ یکسانی بهره می‌برید، شادمانی بسته به ذهنی که آن را می‌پذیرد فرق می‌کند. می‌شود بسیار داشت و تنها کمبود حس کرد، یا اندک داشت و با سپاس شادمان بود.
نیک‌بختی را آرزو کنید، اما از کنش غافل نشوید؛ از نیک‌بختی بهره‌مند شوید، اما سپاس را از دست ندهید. نیک‌بختی با کنش ساخته می‌شود و شادمانی با ذهن دریافت می‌گردد.
- همه با آرزوی تندرستی، آرامش و نیک‌بختی زندگی می‌کنند.
- تنها با آرزو چیزی پدید نمی‌آید. نیک‌بختی را همچون کاشتنِ بذر می‌سازید.
- با ذهنی نیک و کنشی درست، دقیقانه آن را بپرورید.
- نیک‌بختیِ ساخته‌شده با شرایطِ نیک روبه‌رو می‌شود و به ثمر می‌رسد.
- آنچه اهمیت دارد دلِ سپاسگزار است، نه کم و بیش. نیک‌بختی با کنش ساخته می‌شود؛ شادمانی با ذهن دریافت می‌گردد.