Życie tworzące pomyślność i cieszące się nią z wdzięcznością
Każdy żyje, pragnąc pomyślności. Pragniesz zdrowia, pragniesz, by twoje sprawy się układały, życzysz pokoju i szczęścia sobie i swojej rodzinie.
Pragnienie pomyślności jest naturalnym dążeniem do szczęścia i zarazem ważnym aktem wiary religijnej.
Ale pomyślność nie przychodzi samym pragnieniem. Tak jak owoc można zebrać dopiero wtedy, gdy zasieje się ziarna i starannie się je pielęgnuje, tak z owocu pomyślności można się cieszyć dopiero wtedy, gdy stworzysz ją dobrym umysłem i słusznym działaniem.
Pragnąć pomyślności to mieć nadzieję, tworzyć pomyślność to praktykować, a cieszyć się pomyślnością to owoc tych warunków.
Pomyślność stworzona w ten sposób spotyka dobre okoliczności i prowadzi do szczęścia w twoim życiu.
Jest tu jednak jeszcze jedna rzecz, którą warto rozważyć.
Nawet gdy ludzie cieszą się tą samą pomyślnością, szczęście, jakie czują, przyjmując ją, jest u każdego inne.
Jedni mają bardzo wiele i nigdy nie są zadowoleni, inni mają niewiele i żyją szczęśliwie, z wdzięcznością. Nawet w tych samych warunkach jeden człowiek widzi najpierw brak, a drugi odkrywa cenność tego, co już zostało dane.
Ostatecznie szczęście nie zależy jedynie od tego, ile pomyślności otrzymasz. Zależy też od umysłu, z jakim ją przyjmujesz i z jakim z nią żyjesz.
Tworzenie pomyślności to wytwarzanie dobrych warunków, a poznanie wdzięczności i zadowolenia to pielęgnowanie tej pomyślności w prawdziwe szczęście.
Proszę więc pragnąć pomyślności, ale nie zaniedbywać jej tworzenia; proszę cieszyć się pomyślnością, ale nie tracić wdzięcznego serca.
Pomyślność tworzy się działaniem, a szczęście przeżywa się umysłem.
Proszę tworzyć pomyślność dobrym umysłem, pielęgnować ją słusznym sposobem życia i cieszyć się szczęściem z wdzięcznym sercem.
To jest mądre życie, które zgodnie z buddyjską nauką o przyczynach i warunkach pielęgnuje razem pomyślność i szczęście.
Dziś przywołaj jedną pomyślność, której pragniesz, i wykonaj jedno słuszne działanie odpowiadające temu pragnieniu. Jeśli pragniesz pokoju dla siebie i rodziny, powiedz ciepłe słowo; jeśli pragniesz dobrych relacji, zacznij od drobnej pomocy.
Gdy dzień dobiega końca, poszukaj powodu do wdzięczności wśród tego, co już ci dane. Odwróć umysł od zatrzymywania się na braku i poczuj cenność pomyślności, którą dziś przeżywasz.
Pragnienie pomyślności jest naturalnym uczuciem. Ale pomyślność nie przychodzi samym pragnieniem. Tak jak zasiewasz ziarna i je pielęgnujesz, tak tworzysz pomyślność dobrym umysłem i słusznym działaniem.
Gdy stworzona pomyślność spotyka dobre warunki, prowadzi do szczęścia w twoim życiu. Jednak nawet gdy cieszysz się tą samą pomyślnością, szczęście bywa inne, zależnie od umysłu, który ją przyjmuje. Można mieć wiele i czuć tylko brak albo mieć niewiele i być szczęśliwym z wdzięcznością.
Proszę pragnąć pomyślności, ale nie zaniedbywać działania; proszę cieszyć się pomyślnością, ale nie tracić wdzięczności. Pomyślność tworzy się działaniem, a szczęście przeżywa się umysłem.
- Każdy żyje, pragnąc zdrowia, pokoju i pomyślności.
- Samo pragnienie niczego nie spełnia. Pomyślność tworzysz, tak jak zasiewasz ziarno.
- Pielęgnuj ją starannie, dobrym umysłem i słusznym działaniem.
- Stworzona pomyślność spotyka dobre warunki i przynosi owoc.
- Liczy się wdzięczne serce, nie ilość. Pomyślność tworzy się działaniem, a szczęście przeżywa się umysłem.