Vrijgevigheid gaat vóór perfectie
De les van vandaag begint met de geest van samenleven. In het oorspronkelijke gesprek kwamen een gedenkdag, familie en de moeilijkheid van samenleven voor. Voor openbare lezing worden de persoonlijke details opzijgezet en wordt de les geordend rond de wijsheid van het loslaten van de wens om perfect te zijn en het accepteren van elkaars fouten.
Soms denken we dat alles perfect moet zijn. We denken dat ons eigen werk perfect moet zijn en dat de woorden en daden van de ander precies juist moeten zijn. Maar in het wereldse leven is er niemand die zonder fouten leeft. Samenleven betekent niet dat je een perfect mens ontmoet; het betekent elkaars tekortkomingen opmerken en omarmen.
Wanneer de geest die perfectie eist sterk wordt, wordt de ruimte in het hart smal. Kleine fouten lijken groot en meningen die anders zijn dan de onze worden moeilijk te accepteren. Als dat gebeurt, raken wij zelf gespannen en vinden ook de mensen naast ons het moeilijk om zich op hun gemak te voelen.
De monnik leerde dat wanneer ik eerst ruimer word, ik de kleine fouten van een ander kan accepteren. Ruimhartigheid betekent niet dat je alles achteloos laat passeren. Het betekent weten dat ieder mens op een bepaalde manier tekort kan schieten en met een iets ruimer hart kijken. Wanneer we niet alleen aan onze eigen standaard vasthouden, ontstaat er ademruimte in de relatie.
Zelfs toegeven kan een nieuw zaad van conflict worden als we het in getallen gaan tellen. In plaats van te denken: ik heb zoveel gedaan, dus jij moet ook zoveel doen, is het beoefening om te kijken of ik vandaag eerst ruimer kan worden. Wanneer we ruimhartigheid vóór perfectie plaatsen, wordt samenleven een beetje zachter.
Kijk vandaag rustig naar de standaard in je geest die zegt dat alles perfect moet zijn. Oordeel niet meteen bij een kleine fout, een klein verschil of een andere gedachte; probeer nog één keer met een ruimer hart te kijken. Die ruimhartigheid maakt jou meer ontspannen en helpt ook de mensen die met je leven om zich meer ontspannen te voelen.
Samenleven betekent niet dat je perfecte mensen ontmoet; het betekent elkaars tekortkomingen omarmen. Wanneer de geest die perfectie eist sterk is, worden zelfs kleine fouten moeilijk te accepteren. Wanneer ik eerst ruimhartig word, kan een ruimer hart zowel mijn fouten als die van anderen dragen.
