เมื่อไม่ยึดมั่น ฤดูใบไม้ผลิแห่งปัญญาก็มาถึง

ธรรมชาติไม่ต้องรีบร้อนหรือยึดจับอย่างฝืน แต่เปลี่ยนฤดูกาลและปล่อยให้สรรพสิ่งไหลไป ในฤดูใบไม้ร่วง เราเรียนรู้กฎธรรมชาตินี้ได้ลึกขึ้น

ต่อให้ใบไม้แดงงดงามเพียงใด ต้นไม้ก็ไม่อาจยึดไว้ตลอดไป เมื่อถึงเวลา ใบไม้กลายเป็นใบไม้ร่วงและหล่นลง ต้นไม้ปล่อยวางอย่างเป็นธรรมชาติ

แต่ในชีวิต เรามักวางสิ่งต่างๆ อย่างเป็นธรรมชาติไม่ได้ เพราะความผูกพันและความยึดมั่น เราพยายามจับสิ่งที่จับไว้ไม่ได้ และใจจึงหนักจนเกิดทุกข์

สิ่งที่จับไว้ไม่ได้ต้องถูกวางลง หลังจากวางแล้ว อาจมีช่วงเวลาเหมือนฤดูหนาว แต่เหมือนต้นไม้ที่ผ่านฤดูหนาวแล้วพบฤดูใบไม้ผลิ ชีวิตของเราก็เปิดทางใหม่ได้

เมื่อวางสิ่งที่ควรวางอย่างเป็นธรรมชาติ เราจะพบความสุขอีกครั้ง เมื่อนั้น ฤดูใบไม้ผลิแห่งปัญญาจะปรากฏในใจ และชีวิตจะเติบโตงดงามยิ่งขึ้น