เมื่อคิดถึงความสุขของผู้อื่น ความสุขของเราก็เติบโต

เราทุกคนอยากมีชีวิตที่เป็นสุข คำว่าความสุขเป็นสิ่งที่ทุกคนชอบ และเป็นความปรารถนาลึกๆ ในใจของเรา

เมื่อมองอย่างเงียบๆ เรามักรู้สึกมีความสุขเมื่อมีใครทำดีกับเรา หรือเมื่อได้รับการกระทำที่อบอุ่นจากผู้อื่น หากพิจารณาประสบการณ์นั้นให้ดี เราจะเห็นว่าความสุขเติบโตจากที่ใด

ในพระพุทธศาสนากล่าวถึงกรรม หรือคาร์มา เมื่อกรรมดีสะสม ก็กลายเป็นคุณธรรม และคุณธรรมนั้นนำไปสู่ความสุขอีกครั้ง ดังนั้น หากอยากมีความสุข เราจำเป็นต้องมีนิสัยในการสร้างกรรมดีอย่างต่อเนื่อง

ไม่จำเป็นต้องเป็นเรื่องใหญ่โต เพียงคิดว่าวันนี้เราจะทำอะไรให้ครอบครัวหรือคนใกล้ตัวได้บ้าง แล้วลงมือแบ่งปัน เอื้อเฟื้อ และพูดคำดีๆ ทุกวัน

เมื่อเราเป็นฝ่ายเริ่มมีใจเอื้อเฟื้อและช่วยให้ผู้อื่นมีความสุข กุศลนั้นย่อมย้อนกลับมาเป็นความสุขของเราเองด้วย วันนี้ ลองกำหนดนิสัยดีเล็กๆ หนึ่งอย่างและปฏิบัติอย่างสม่ำเสมอ