Νους που ενεργεί χωρίς προσκόλληση

Ένας ασκούμενος πρέπει να μιλάει και να ενεργεί χωρίς να μένει προσκολλημένος στη σκέψη, «το έκανα αυτό». Ακόμη και αφού κάνω κάτι καλό, αν η σκέψη ότι το έκανα γίνει ισχυρή, ακόμα και αυτή η καλή δράση μπορεί να οδηγήσει σε διακρίσεις και εγωκεντρικό δέσιμο.

Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να κάνουμε τίποτα. Ένα άτομο που καταλαβαίνει το κενό δεν είναι κάποιος που δεν κάνει τίποτα, αλλά κάποιος που ενεργεί σωστά χωρίς προσκόλληση. Επειδή οι πράξεις έχουν αίτια και αποτελέσματα, ο σωστός λόγος και η σωστή δράση είναι σίγουρα απαραίτητα.

Το να δίνεις είναι το ίδιο. Βοηθήστε τους άλλους χωρίς να μένετε στη σκέψη που έδωσα. Μιλήστε χωρίς να παγιδευτείτε στη διάκριση ότι τα λόγια μου είναι σωστά. κάνε αυτό που πρέπει να γίνει χωρίς να κολλάς στο αποτέλεσμα. Αυτό είναι το μυαλό ενός ασκούμενου.

Στην καθημερινή ζωή, υποφέρουμε εύκολα από τη σκέψη: "Εγώ το έκανα αυτό, γιατί κανείς δεν το αναγνωρίζει;" Όταν παρατηρούμε και αφήνουμε αυτό το μυαλό, οι πράξεις μας γίνονται πιο ξεκάθαρες και οι σχέσεις μας πιο ελαφριές.

Σήμερα, ας κάνουμε ό,τι πρέπει να γίνει σωστά, χωρίς να μένουμε στη σκέψη ότι το έκανα και να ζούμε με ένα μυαλό απαλλαγμένο από προσκόλληση.