Een geest die handelt zonder erbij stil te staan

Een beoefenaar moet spreken en handelen zonder te blijven hangen in gehechtheid aan de gedachte: “Ik heb dit gedaan.” Zelfs na iets goeds te hebben gedaan kan, als de gedachte “ik heb het gedaan” sterk wordt, ook die goede daad leiden tot onderscheid en egocentrische gehechtheid.

Dit betekent niet dat we niets moeten doen. Iemand die leegte begrijpt, is niet iemand die niets doet, maar iemand die juist handelt zonder gehechtheid. Omdat daden oorzaken en gevolgen hebben, zijn juist spreken en juist handelen beslist noodzakelijk.

Met geven is het hetzelfde. Help anderen zonder te blijven hangen in de gedachte “ik heb gegeven”; spreek zonder gevangen te raken in het onderscheid dat mijn woorden juist zijn; doe wat gedaan moet worden zonder vast te houden aan het resultaat. Dit is de geest van een beoefenaar.

In het dagelijks leven lijden we gemakkelijk onder de gedachte: “Ik heb dit gedaan, waarom erkent niemand het?” Wanneer we die geest opmerken en loslaten, worden onze daden helderder en onze relaties lichter.

Laten we vandaag juist doen wat gedaan moet worden, zonder te blijven hangen in de gedachte dat ik het deed, en leven met een geest vrij van gehechtheid.