Alat Menunjukkan Jalan, Tetapi Tidak Boleh Berlatih untuk Kita

Alat baharu boleh mengumpulkan banyak maklumat dan menyusunnya dengan cepat. Mereka boleh menunjukkan petikan daripada sutra, tafsiran daripada banyak agama dan falsafah, dan penjelasan daripada psikologi moden semuanya di satu tempat. Tetapi mempunyai lebih banyak maklumat tidak bermakna kebijaksanaan telah mendalam dengan serta-merta.

Ajaran Buddha bukanlah senarai pengetahuan yang mudah. Ajaran, kesedaran, tumpuan, dan wawasan mesti berkembang bersama untuk kekuatan untuk benar-benar menyeberangi penderitaan. Alat boleh memberikan jawapan, tetapi ia tidak dapat memeriksa dan melepaskan khayalan, ketamakan, dan kemarahan dalam fikiran untuk kita.

Ajaran umpama jari menuding ke bulan. Jari diperlukan, tetapi kita tidak boleh tersilap jari untuk bulan. Kata-kata guru, sutra, dan ringkasan daripada kecerdasan buatan semuanya boleh menjadi cara yang mahir apabila digunakan dengan betul, tetapi jika kita bergantung padanya dan melupakan amalan, ia menjadi satu lagi keterikatan.

Belas kasihan sejati datang dari fikiran yang hidup. Apabila kita melihat penderitaan seseorang, sakit bersama dengan hati itu, dan membuat pilihan yang berguna dalam kehidupan kita sendiri, kebijaksanaan dan belas kasihan menjadi terwujud. Ini tidak boleh diselesaikan dengan hanya mengumpul maklumat.

Hari ini, daripada takut pada alat atau menyembahnya, gunakannya dengan betul dan kembali berlatih. Alat boleh menjadi lampu yang menerangi jalan, tetapi langkah kaki yang berjalan di jalan itu bermula dari fikiran dan tindakan saya.