Η γνώση των αδυναμιών σας είναι η αρχή της πρακτικής

Κάθε άνθρωπος έχει δυνατά και αδύνατα σημεία. Ωστόσο, συνήθως προσπαθούμε να μην βλέπουμε τις δικές μας αδυναμίες, ενώ παρατηρούμε γρήγορα τι λείπει στους άλλους. Γι' αυτό ένα σημαντικό μέρος της πρακτικής είναι πρώτα να δούμε με ειλικρίνεια τα ελαττώματα και τις συνήθειες μέσα μας.

Ένα βιβλίο εξηγεί τη διαφορά μεταξύ επιτυχημένων ανθρώπων και απλών ανθρώπων από το πώς χειρίζονται τις αδυναμίες και τα ελαττώματα τους. Οι απλοί άνθρωποι βλέπουν τις αδυναμίες τους αλλά προσποιούνται ότι δεν τις βλέπουν ή απομακρύνονται. Τα ώριμα άτομα τα αντιμετωπίζουν άμεσα και τα αναγνωρίζουν. Επειδή ξέρουν ακριβώς πού τους λείπουν, μπορούν να διορθώσουν αυτά τα σημεία ή να τα μετατρέψουν σε άλλη δύναμη.

Η κοινοτική ζωή είναι η ίδια. Όταν ζούμε και εργαζόμαστε μαζί, υπάρχουν πολλά πράγματα για τα οποία πρέπει να είμαστε ευγνώμονες και επίσης πράγματα που χρειάζονται προσαρμογή. Πρέπει να νιώθουμε ευγνωμοσύνη προς αυτούς που μας βοηθούν, αλλά όταν κάτι χρειάζεται να διορθωθεί, υπάρχουν και στιγμές που πρέπει να ειπωθεί. Το θέμα δεν είναι μόνο τι λέμε, αλλά με ποιο μυαλό και με ποιον τρόπο το λέμε.

Όταν η επιθυμία να διορθώσουμε τον άλλον έρχεται πρώτη, τα λόγια μας γίνονται εύκολα αιχμηρά και αυτά τα λόγια μπορούν να πληγώσουν την καρδιά του άλλου. Από την άλλη, αν αντέξουμε μόνο, η δυσφορία συσσωρεύεται μέσα και μπορεί αργότερα να ξεσπάσει ως συναίσθημα. Έτσι, προτού ένας ασκούμενος εξετάσει μόνο τις ελλείψεις ενός άλλου ατόμου, πρέπει πρώτα να εξετάσει τις συνήθειες του μυαλού του που προκύπτουν σε αυτήν την κατάσταση.

Πρέπει να παρατηρήσουμε πότε γινόμαστε ανυπόμονοι, σε ποιες καταστάσεις τα λόγια μας γίνονται τραχιά και τι κρατάμε συγκρατούμε μέχρι να εμφανιστεί αργότερα ως συναίσθημα. Όταν καταλάβουμε αυτή την αδυναμία, από εκεί και πέρα ​​δεν είναι πλέον απλώς ένα λάθος. γίνεται υλικό για εξάσκηση.

Ένα άτομο που γνωρίζει τον εαυτό του δεν κατηγορεί εύκολα τους άλλους. Ένα άτομο που γνωρίζει τις δικές του αδυναμίες μιλάει λίγο πιο προσεκτικά και προσπαθεί να κρατήσει ανθρώπους με λίγο ευρύτερη καρδιά. Όταν δεν απομακρυνόμαστε από την αδυναμία αλλά ρίχνουμε φως πάνω της, ο νους σταδιακά ωριμάζει.

Σήμερα, πριν δούμε τι λείπει στους άλλους, ας εξετάσουμε πρώτα τις συνήθειες του νου μας και να μετατρέψουμε ακόμη και τις αδυναμίες μας στο μονοπάτι της πρακτικής.