Όταν χαμηλώνω τον εαυτό μου, η σύγκρουση μειώνεται
Ο καθένας έχει τις δικές του σκέψεις. Με βάση αυτά που έχουμε δει, όσα γνωρίζουμε και όσα έχουμε ζήσει, φτάνουμε να επιμένουμε, «Αυτό είναι σωστό» και «Τα λόγια μου είναι σωστά». Αλλά όταν αυτό το μυαλό γίνεται υπερβολικό, ακόμη και μικρά ζητήματα γίνονται σύγκρουση και η συζήτηση μετατρέπεται εύκολα σε σύγκρουση.
Υπάρχει ένα ρητό στη διδασκαλία:
«Αν συγκεντρωθείς και ακολουθήσεις τους άλλους, όλα τα ζητήματα επιλύονται· αν συγκεντρώσεις τους άλλους και τους κάνεις να σε ακολουθήσουν, όλα τα ζητήματα προκύπτουν σε διαμάχη».
Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να απορρίψουμε άνευ όρων τις δικές μας σκέψεις και να παρασυρθούμε από τη θέληση ενός άλλου ατόμου. Σημαίνει ότι θα πρέπει να απορρίψουμε την αυτοπεποίθηση και το πείσμα που προσκολλώνται μόνο στη δική μας σκέψη ως σωστά, και επίσης να κοιτάμε τα λόγια και τη θέση του άλλου.
Μπορούν να ελεγχθούν ξεκάθαρα γεγονότα. Θέματα όπου μπορούμε αντικειμενικά να δούμε ποιος έχει δίκιο ή ποιος άδικο μπορούν να εξεταστούν ήσυχα. Αλλά πολλές συγκρούσεις ξεκινούν όχι από μια ερώτηση γεγονότος, αλλά από μια ερώτηση μυαλού. Όταν η επιθυμία να μας αναγνωρίσουν, να πάνε τα πράγματα όπως μας πάνε και να κάνουμε τον άλλον να μας ακολουθήσει δυναμώνει, οι σχέσεις εύκολα παρεκτρέπονται.
Το να χαμηλώνω τον εαυτό μου δεν γίνεται αδύναμος. Αντίθετα, είναι η δύναμη να κυβερνώ το μυαλό μου. Όταν μπορώ να καταθέσω ελαφρά τη γνώμη μου και να ακούσω τα λόγια ενός άλλου ατόμου, δημιουργείται χώρος στο μυαλό και ανοίγει ένας δρόμος στη σχέση.
Φυσικά, πρέπει να ειπωθούν τα απαραίτητα λόγια. Σε θέσεις ευθύνης, υπάρχουν στιγμές που πρέπει να μιλήσουμε καθαρά και να διορθώσουμε ό,τι πρέπει να διορθωθεί. Ακόμη και τότε, θα πρέπει να μιλάμε με σοφία και προσοχή αντί να πιέζουμε προς τα εμπρός με προσκόλληση στον εαυτό μας και συναίσθημα. Η επιθυμία να πάμε σωστά μαζί πρέπει να προηγείται της επιθυμίας να νικήσουμε το άλλο άτομο.
Σήμερα, ας μην βάλουμε μόνο τον δικό μας ισχυρισμό πρώτα, αλλά να μαζευτούμε λίγο, να κοιτάξουμε το μυαλό του άλλου και να επιλέξουμε την αρμονία από τη σύγκρουση.
Όταν συγκεντρωνόμαστε και ακολουθούμε τους άλλους, πολλά πράγματα γίνονται ειρηνικά. όταν αναγκάζουμε τους άλλους να ακολουθήσουν τη θέλησή μας, προκύπτει σύγκρουση. Ακόμα και όταν η σκέψη μας είναι σωστή, χρειαζόμαστε τη σοφία να μην κολλάμε πάνω της με προσκόλληση στον εαυτό μας, και να κοιτάμε και τη θέση του άλλου. Σήμερα, ας επιλέξουμε την ακρόαση αντί της επιμονής και την αρμονία αντί της σύγκρουσης.
