Όσο λιγότερο διακρίνουμε, τόσο περισσότερο ο νόμος γίνεται εμφανής.

Η μεροληπτική φύση όλων των νόμων γίνεται σαφής μόνο όταν κοιτάξουμε σωστά το μυαλό και το συνειδητοποιήσουμε. Το βουνό είναι βουνό και το νερό είναι νερό. Ένας πλήρως φωτισμένος άνθρωπος γνωρίζει τη φύση όπως είναι και τον νόμο ως έχει. Ωστόσο, όταν οι αμφιβολίες και οι διακρίσεις εισχωρούν στο μυαλό μας, γίνεται δύσκολο να δούμε ακόμη και απλά γεγονότα ως έχουν.

Μέχρι να το συνειδητοποιήσουμε πλήρως, οι αμφιβολίες, οι διακρίσεις και οι διακρίσεις παραμένουν. Οπότε όσο κι αν προσπαθείς, είναι δύσκολο να πεις ότι έχεις δει όλα τα φαινόμενα με απόλυτη σαφήνεια. Ωστόσο, τα αισθανόμενα όντα που δεν έχουν ακόμη επιτύχει πλήρη φώτιση έχουν επίσης μαθήματα να μάθουν. Είναι μια προσπάθεια να αποφευχθεί η πρόκληση συναισθημάτων καχυποψίας και διάκρισης όσο το δυνατόν περισσότερο όταν εξετάζουμε οποιοδήποτε νόμο, όριο ή φυσικό φαινόμενο.

Όταν συναντάμε ανθρώπους, μοιραζόμαστε γρήγορα τις συμπάθειες και τις αντιπάθειές μας και όταν κοιτάμε τη δουλειά, εξετάζουμε πρώτα αν είναι συμφέρουσα ή μειονεκτική. Ακόμα κι αν κοιτάξετε την ίδια σκηνή, αν η διάθεση και οι συνήθειές σας εμπλακούν, καταλήγετε να βλέπετε την ερμηνεία σας μεγαλύτερη από την πραγματικότητα. Όσο περισσότερο το κάνουμε αυτό, τόσο απομακρυνόμαστε από το νόμο και τόσο πιο σταθερή γίνεται η διάκρισή μας.

Η επιθυμία να δούμε τα πράγματα όπως είναι βοηθάει στη μελέτη. Γνωρίζετε ότι η κρίση συμβαίνει, αλλά αντί να προσθέτετε περισσότερο από το μυαλό σας σε αυτήν, σταματάτε για άλλη μια φορά και στρέφετε την προσοχή σας στο να δείτε το αντικείμενο όπως είναι. Ακόμα κι αν η υποψία δεν έχει εξαφανιστεί τελείως, πρέπει να αναγνωρίσετε ότι το συναίσθημα παραμένει και να εξασκηθείτε να δείτε το αντικείμενο ξανά όπως είναι.

Ό,τι κι αν δείτε σήμερα, προσέξτε πρώτα τα χρώματα που ζωγραφίζει το μυαλό σας. Οι άνθρωποι, η εργασία και η φύση τοποθετούνται με τον δικό τους τρόπο μπροστά από τις σκέψεις μας. Όσο λιγότερη διάκριση έχουμε, τόσο πιο ήσυχα και ξεκάθαρα αποκαλύπτεται ο νόμος.