ปัญญาเติบโตจากใจที่สงบ
เมื่อจิตสงบ ปัญญาก็ผ่องใส ด้วยจิตที่กระจัดกระจาย ยากจะมองเห็นทางที่ถูกต้อง ปัญญาย่อมเจริญได้ก็ต่อเมื่อมีจิตใจที่สงบแล้วเท่านั้น ดังนั้นผู้ปฏิบัติจึงต้องทำจิตใจให้สงบก่อน ทำสมาธินิ่ง และเตรียมสถานที่ซึ่งปัญญาจะดำรงอยู่ได้
แต่สติปัญญาเพียงอย่างเดียวก็ไม่เพียงพอเช่นกัน แม้ว่าเราจะปลูกฝังปัญญา หากไม่แบ่งปัน จิตใจก็จะเสื่อมโทรม แม้ว่าเราจะมีทรัพย์สมบัติมากมาย แต่หากไม่มีปัญญาก็ยากที่จะรู้ถึงการใช้ที่ถูกต้อง ดังนั้นการปฏิบัติจึงต้องควบคู่ไปกับการนั่งสมาธิ ปัญญา และการให้ทาน
หากเรามีทรัพย์ก็แบ่งปัน หากเรามีปัญญาก็แบ่งปัน จิตที่แบ่งปันสิ่งดีๆ ที่เรามีให้กับโลกก็คือความประพฤติของพระโพธิสัตว์นั่นเอง การฝึกปฏิบัติไม่เสร็จสิ้นด้วยการเก็บสิ่งของต่างๆ ไว้; ความหมายของมันจะมีชีวิตชีวาเมื่อเราแบ่งปันและให้ความกระจ่าง
วันนี้ขอให้เราปลูกฝังจิตใจอย่างเงียบ ๆ ปลูกปัญญาอย่างสดใสและแบ่งปันสิ่งที่เรามีให้กับเพื่อนบ้านของเรา
หากไม่มีความสงบจากสมาธิ ปัญญาที่สว่างก็เติบโตได้ยาก และแม้มีปัญญา หากไม่แบ่งปัน ใจก็ยากจน การปฏิบัติต้องมีทั้งการบ่มเพาะใจอย่างสงบ และการให้ด้วยการแบ่งปันปัญญาและทรัพยากร วันนี้ขอให้ปฏิบัติด้วยใจสงบ ปัญญาสว่าง และการแบ่งปันอบอุ่น
