پشتکاری که هر روز از نو آغاز می‌شود

وقتی چیزی را برای مدتی کوتاه امتحان می‌کنید و تغییری آشکار نمی‌بینید، به‌آسانی این‌طور نتیجه می‌گیرید که مشکلی هست - که این کار اصلاً برای شما مناسب نیست، یا اینکه شما به‌سادگی توانایی آن را ندارید. اما اینکه نتیجه هنوز آشکار نشده، دلیلی نیست که نتیجه بگیرید تلاش شما تا این لحظه بیهوده بوده است.

کاشتنِ بذر به این معنا نیست که میوه همان روز بعد پدیدار شود. تا زمانی که رشد می‌کند، باید همچنان آن را آبیاری کنید، تغذیه کنید و از آن مراقبت کنید. تمرین نیز چنین است. نمی‌توانید به‌سادگی فرض کنید که عادت‌های حرص، خشم و نادانی که در طول زمانی طولانی انباشته شده‌اند، همگی با تلاشی زودگذر از میان بروند. شاید مسئله این نباشد که کارساز نیست، بلکه هنوز به‌قدر کافی فرصتِ رسیدن نداشته است.

این نیز به آن معنا نیست که صرفاً هر کاری را برای مدتی طولانی انجام دادن کافی است. نخست باید بررسی کنید که آیا جهت درست است یا نه. اگر در جهتی بکوشید که به خودتان یا دیگران آسیب می‌رساند، به‌دشواری می‌توانید نتیجه‌ای خوب انتظار داشته باشید. پشتکار درست یعنی انتخابِ مطالعه و تمرینِ درست، و تلاشِ پیوسته در آن مسیر بدون رهاکردنِ آن.

پایداری همچنین با ذهنی که به آنچه دیروز انجام داده مغرور است، تفاوت دارد. به‌جای تکیه‌کردن بر این فکر که مدتی طولانی است این کار را انجام می‌دهید، ذهنی را پدید آورید که هر روز از نو آغاز می‌کند. میان دانستنِ چیزی و واقعاً ادامه‌دادن به انجام آن، تفاوتی بزرگ وجود دارد. وقتی تمرینِ کوچکی را که امروز می‌توانید انجام دهید، بی‌کم‌وکاست به‌جا می‌آورید، آموزه‌ای که فراگرفته‌اید به زندگیِ شما بدل می‌شود.

امروز، به‌جای شتاب برای سنجشِ نتیجه، به جهتِ تلاشِ خود نگاه کنید. و با یک تمرینِ درست که همین حالا می‌توانید انجام دهید، از نو آغاز کنید. همان‌گونه که از بذری مراقبت می‌کنید، از ذهنِ خود نیز به‌طور پیوسته مراقبت کنید و آن را بپرورانید.