Wij schijnen terecht op de plaats die ons wordt gegeven
Soms proberen we met goede bedoelingen veel dingen zelf te doen. Maar sommige werkzaamheden kunnen beter worden gedaan door iemand die het al heel lang beoefent. Op zulke momenten kan het verstandiger zijn om, in plaats van onszelf te dwingen elke taak uit te voeren, het werk dat ons toebehoort oprechter te doen en het werk van anderen te respecteren en te ondersteunen.
We kunnen dit hart leren kennen door te kijken naar mensen die goederen op de markt verkopen. Iemand brengt de hele dag door met het aanbieden van dingen en voedsel dat hij zelf heeft gemaakt, en iemand anders ontvangt ze en helpt het leven voort te zetten. De verkoper doet zijn werk met zorg, en de koper herkent die moeite en krijgt wat nodig is. Als we elkaars plaats respecteren, wordt zelfs een kleine uitwisseling hulp en dankbaarheid.
Voor beoefenaars is het hetzelfde. Een beoefenaar is het meest geschikt als de geest geconcentreerd is in oefening, studie en gebed. Natuurlijk is de wens om te helpen met ander werk kostbaar, maar als we onze oorspronkelijke studie verliezen en onszelf dwingen werk te blijven doen waar we niet aan gewend zijn, kan er veel energie worden verspild zonder dat het resultaat zich verdiept. Op zo’n moment is het de betere weg om onze kracht terug te brengen naar ons eigen werk en het erkennen en helpen van degenen die dat werk goed doen.
De leer van de Boeddha geeft ook dit soort beeld. De zon schijnt overdag en de maan schijnt 's nachts. Een soldaat is passend als hij is uitgerust met het uiterlijk en het werk van een soldaat, en een beoefenaar is passend als hij het werk van een beoefenaar doet. Dit betekent niet dat we onszelf vergelijken met anderen. Het betekent dat iedereen op zijn eigen plek terecht moet stralen.
Het behouden van je eigen plek wordt niet smal. Het is eerder de manier waarop de geest stopt met verstrooien en kracht verzamelt. Als ik oprecht doe wat ik goed kan en de vaardigheid en inzet van anderen respecteer, helpen we elkaar in het leven. De praktijk van vandaag begint daar.
Iedereen heeft een plek die hij krijgt en werk dat hij goed kan doen. Als we onszelf proberen te dwingen alles direct te doen, verstrooit onze kracht en is het resultaat moeilijk te verdiepen. Als we het werk dat ons toekomt oprecht doen en de arbeid en vaardigheden van anderen respecteren en ondersteunen, gaat het leven in grotere harmonie verder.
