Bize Verilen Yerde Haklı Olarak Parlarız

Bazen iyi niyetle birçok şeyi kendimiz yapmaya çalışıyoruz. Ancak bazı işler, onu uzun süre uygulayan biri tarafından daha iyi yapılabilir. Böyle anlarda her görevi üstlenmek için kendimizi zorlamak yerine, üzerimize düşen işi daha samimi yapmak, başkalarının emeğine saygı duyup destek olmak daha akıllıca olabilir.

Bu kalbi pazarda mal satan insanlara bakarak öğrenebiliriz. Birisi tüm gününü kendi elleriyle yaptığı eşyaları ve yiyecekleri sunarak geçirir, bir başkası ise bunları alıp hayatın devam etmesine yardımcı olur. Satıcı işini özenle yapar, alıcı da bu çabanın farkına varır ve ihtiyacı olanı alır. Birbirimizin yerine saygı duyduğumuzda, küçük bir değişim bile yardıma ve minnettarlığa dönüşür.

Uygulayıcılar için de durum aynıdır. Bir uygulayıcı, zihnini pratikte, çalışma ve duada topladığında en uygun kişi olur. Başka işlere yardım etme isteği elbette değerlidir, ancak orijinal çalışmamızı kaybedersek ve kendimizi alışık olmadığımız işlere devam etmeye zorlarsak, sonuç derinleşmeden çok fazla enerji harcanabilir. Böyle bir dönemde gücümüzü kendi işimize çevirmek ve o işi iyi yapanları tanıyıp onlara yardımcı olmak en doğru yoldur.

Buda'nın öğretisi de bu tür bir imaj verir. Gündüz güneş parlıyor, gece ise ay parlıyor. Bir asker, bir askerin görünümü ve çalışmasıyla donatıldığında uygundur ve bir uygulayıcı, bir uygulayıcının işini yaparken uygundur. Bu kendimizi başkalarıyla karşılaştırmak anlamına gelmez. Bu, her insanın kendi yerinde haklı olarak parlaması gerektiği anlamına gelir.

İnsanın kendi yerini tutması daralmak değildir. Aksine, zihnin dağılmayı bırakıp güç toplama yoludur. İyi yapabileceğim şeyi içtenlikle yaptığımda ve başkalarının becerisine ve çabasına saygı duyduğumda, birbirimizin yaşamasına yardımcı oluruz. Bugünün antrenmanı tam burada başlıyor.