Saygı Beklemeden Önce Sevgiyi Seçen Zihin

Herkes sevilmek ister ve herkes saygı duyulmasını da ister. Özellikle haklı olduğumuza inandığımızda ya da sorumluluk sahibi bir konumda olduğumuzda karşımızdakinin bizi tanıması, takip etmesi isteği doğabilir.

Ancak saygı duyulma arzusu aşırı hale geldiğinde, bir ilişkide kolayca görünmez bir yüksek ve alçak hissi ortaya çıkabilir. "Beni kabul etsinler, sözlerime uysunlar, beni ayağa kaldırsınlar" diyen zihin güçlendiğinde sevgi doğal olarak akamaz.

Sevgi kucaklayan bir akıldır. Kendi isteğimize uydurmaya çalışmak yerine, bir başkasının eksikliklerini, farklılıklarını dahi anlamaya çalışan zihindir. Bunun aksine, yalnızca saygıyı aşırı derecede ararsak, diğer kişiyle aramızda bir mesafe hissi ortaya çıkar ve ilişki, sıcaklıktan çok hiyerarşiye doğru ilerleyebilir.

Elbette tek başına sevgi her zaman yeterli olmuyor. Eğer aşk bağlılığa dönüşürse, diğer kişiyi ele geçirmeye çalışır. Eğer saygı bağlılığa dönüşürse karşıdaki kişiyi idol haline getirebilir veya mesafe yaratabilir. Bu nedenle ilişkilerde bilgelik ve şefkatin her zaman bir arada olması gerekir.

Bilgelik olduğu zaman sevgi, bağlılığa dönüşmez. Şefkat olduğu zaman saygı soğuk mesafeye dönüşmez. Hikmet ve şefkat bir arada olduğunda sevgi hem sıcak hem de dik olur, saygı ise hem derin hem de rahatlatıcı olur.

İlişkilerde önemli olan karşıdakinin kendi isteğimize uymasını sağlamak değildir. Birbirini anlayan ve kollayan, birlikte daha iyi bir yöne doğru hareket eden zihindir.

Bugün, saygı duyulmak isteyen zihnin önünde sevmeye ve anlamaya yönelik zihni öne çıkaralım, bilgelik ve şefkatle sıcak ilişkiler geliştirelim.