Η σοφία που ακούγεται πρέπει να επιβεβαιώνεται μέσω άμεσης εμπειρίας
Υπάρχουν στάδια σοφίας. Υπάρχει σοφία που κερδίζεται διαβάζοντας βιβλία, ακούγοντας ομιλίες του Ντάρμα και ακούγοντας πολλές εξηγήσεις. Αυτό μπορεί να γίνει ένα επιδέξιο μέσο που ανοίγει το δρόμο, αλλά εξακολουθεί να είναι ένα στάδιο που βασίζεται στη γλώσσα και τις έννοιες.
Στη συνέχεια, απαιτείται πραγματική πρακτική και εμπειρία. Όσο κι αν ακούμε εξηγήσεις για το φαγητό, δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τη γεύση του αν δεν το φάμε μόνοι μας. Με τον ίδιο τρόπο, μπορούμε να επιβεβαιώσουμε το βάθος της διδασκαλίας μόνο όταν την εφαρμόσουμε πραγματικά στο μυαλό.
Η δύναμη που μας απαλλάσσει από τα βάσανα δεν ολοκληρώνεται με την κατανόηση μόνο στο κεφάλι. Όταν το μυαλό κλονίζεται, πρέπει να παρατηρούμε την αναπνοή. Όταν εμφανίζεται θυμός, πρέπει να επιβραδύνουμε την αντίδρασή μας. Όταν εμφανίζεται η επιθυμία, πρέπει να παρατηρούμε άμεσα την κίνησή της. Σε αυτή την εμπειρία, η σοφία γίνεται ζωντανή δύναμη.
Η γνώση που αποκτάται με επιδέξια μέσα είναι πολύτιμη. Δεν πρέπει όμως να παραμείνουμε στο επίπεδο των επιδέξιων μέσων. Όταν δοκιμάζουμε αυτά που μάθαμε στη ζωή και εκπαιδεύουμε μέσω της πραγματικής πρακτικής, η σοφία οδηγεί στην ελευθερία.
Σήμερα, εφαρμόστε μια διδασκαλία που έχετε ακούσει σε μια πραγματική κατάσταση. Η εξάσκηση που δεν σταματά στο να γνωρίζει την εξήγηση, αλλά τη γεύεται κατευθείαν, γίνεται ένα μονοπάτι που απαλύνει τον πόνο.
Η σοφία που ακούγεται και μαθαίνεται είναι η αρχή. Ακριβώς όπως δεν μπορούμε να γνωρίσουμε μια γεύση μόνο μέσω της εξήγησης, οι διδασκαλίες γίνονται μια δύναμη που μας απελευθερώνει από τα βάσανα μόνο όταν τις επιβεβαιώσουμε μέσω πραγματικής πρακτικής και εμπειρίας.