Οι κανόνες είναι το μονοπάτι που προστατεύει τη συγκέντρωση

Ένα άτομο του οποίου η πρακτική έχει βαθιά εγκατασταθεί στο σώμα φυσικά φροντίζει ακόμη και χωρίς να του το λένε. Τι τρώνε, πόσο κοιμούνται και πού τοποθετούν το μυαλό τους, όλα φυσικά στρέφονται προς την επιμελή πρακτική. Αλλά όταν αυτή η δύναμη δεν έχει ακόμη ριζώσει σταθερά, το μυαλό διασκορπίζεται εύκολα ακόμα και από μικρά πράγματα. Γι' αυτό στην αρχή χρειάζονται κανόνες.

Οδηγίες όπως να μην κοιμάστε πολύ, να μην σας σέρνουν τα σνακ, να μην περιπλανηθείτε εδώ κι εκεί κατά την περίοδο του διαλείμματος και να μην πέφτετε σε ό,τι σκορπίζει το μυαλό μπορεί να φαίνεται αυστηρό στην επιφάνεια. Αλλά το νόημά τους είναι ένα πράγμα: συγκεντρώστε το μυαλό και αναπτύξτε τη δύναμη για εξάσκηση.

Μπορούμε να το καταλάβουμε αυτό σκεπτόμενος κάποιον που μαθαίνει να οδηγεί για πρώτη φορά. Ένας αρχάριος πρέπει να είναι προσεκτικός με κάθε λωρίδα, κάθε φλας και κάθε αλλαγή στην ταχύτητα. Ακόμη και ένα μικρό λάθος μπορεί να οδηγήσει σε μεγάλο κίνδυνο. Αλλά κάποιος που έχει εξασκηθεί για πολύ καιρό είναι πιο σταθερός στον ίδιο δρόμο, γιατί τα βασικά έχουν ήδη εγκατασταθεί στο σώμα και το μυαλό.

Η πρακτική είναι η ίδια. Είναι δύσκολο να περιμένεις το μυαλό να γίνει ήρεμο από μόνο του από την αρχή, χωρίς κανέναν απολύτως κανόνα. Όταν ο ύπνος, το φαγητό, η κίνηση, ακόμη και η όραση γίνονται σταδιακά τακτοποιημένα, η δύναμη της συγκέντρωσης αυξάνεται. Οι κανόνες δεν είναι τοίχοι που αφαιρούν την ελευθερία. Είναι ένα μονοπάτι που βοηθά το μυαλό να μπει σε ένα μέρος.

Κάπως έτσι είναι και η καθημερινότητα. Όταν ακολουθούμε ένα καθημερινό πρόγραμμα και μικρές υποσχέσεις, η ζωή γίνεται λίγο πιο τακτοποιημένη. Αν καθίσουμε την ώρα που έχουμε ορίσει, περιορίσουμε τα περιττά λόγια και την κίνηση και τελειώσουμε με ηρεμία αυτό που πρέπει να γίνει, το μυαλό σκορπίζεται λίγο λιγότερο. Με αυτόν τον τρόπο, συγκεντρώνεται η δύναμη της τήρησης μικρών κανόνων και η εξάσκηση βαθαίνει.