Kurallar Konsantrasyonu Koruyan Yoldur

Uygulaması bedenine derinlemesine yerleşmiş bir kişi, kendisine söylenmeden de doğal olarak ilgilenir. Ne yedikleri, ne kadar uyudukları ve zihinlerini nereye yerleştirdikleri, hepsi doğal olarak gayretli uygulamalara yönelir. Ancak bu güç henüz sağlam bir şekilde kök salmadığında, zihin küçük şeyler tarafından bile kolayca dağılır. Bu yüzden ilk etapta kurallara ihtiyaç var.

Çok fazla uyumayın, atıştırmalıklarla sürüklenmeyin, mola döneminde oradan oraya dolaşmayın, zihni dağıtan şeylere düşmeyin gibi talimatlar yüzeysel olarak katı görünebilir. Ancak bunların anlamı tektir: Zihninizi toplayın ve pratik yapmak için gücünüzü geliştirin.

Bunu ilk kez araba kullanmayı öğrenen birini düşünerek anlayabiliriz. Yeni başlayan biri her şeritte, her dönüş sinyalinde ve her hız değişikliğinde dikkatli olmalıdır. Küçük bir hata bile büyük tehlikelere yol açabilir. Ancak uzun süre pratik yapan biri aynı yolda daha istikrarlı olacaktır çünkü temel bilgiler zaten bedene ve zihne yerleşmiştir.

Uygulama aynı. Zihnin başlangıçtan itibaren hiçbir kural olmaksızın kendi kendine sakinleşmesini beklemek zordur. Uyumak, yemek yemek, hareket etmek ve hatta görmek yavaş yavaş düzene girdiğinde konsantrasyon gücü artar. Kurallar özgürlüğü elinden alan duvarlar değildir. Bunlar zihnin tek bir yere girmesine yardımcı olan bir yoldur.

Günlük hayat da bu şekildedir. Günlük bir programın ve küçük sözlerin peşinden gittiğimizde hayat biraz daha düzenli hale gelir. Belirlediğimiz saatte oturursak, gereksiz söz ve hareketleri azaltırsak, yapılması gerekeni sakince bitirirsek zihin biraz daha az dağılır. Bu sayede küçük kurallara uymanın gücü toplanır ve pratik derinleşir.