เส้นทางแห่งการปฏิบัติคือการก้าวจากความมืดสู่แสงสว่าง
ขั้นแห่งการปฏิบัติอาจเห็นได้ว่าเป็นกระบวนการก้าวจากความมืดไปสู่ความสว่าง ในตอนแรก ความปรารถนาและความแบ่งแยกมีกำลังมาก เราจึงถูกกายและประสาทสัมผัสดึงไป เมื่อการปฏิบัติที่มั่นคงลึกซึ้งขึ้น แสงแห่งใจ ความกรุณา และปัญญาก็ค่อยๆ ปรากฏ
เมื่อไปถึงที่แห่งใจ ความกรุณาและความรักก็เปิดออก ในที่สูงย่อมมีแสงสว่างมากกว่าความมืด แม้การตื่นรู้อย่างสมบูรณ์ยังอยู่ไกล สิ่งสำคัญคือสังเกตความมืดและทำให้แสงสว่างเติบโต
การรู้ว่าตนอยู่ขั้นไหนไม่ได้หมายถึงการโทษตนเอง ต่อเมื่อรู้ว่าตอนนี้ตนอยู่ตรงไหน จึงรู้ได้ว่าควรก้าวขึ้นไปที่ใดต่อ
วันนี้เช่นกัน แทนที่จะตำหนิตนเองว่ายังอยู่ในความมืด จงพยายามต่อไปเพื่อก้าวอีกหนึ่งขั้นสู่ใจที่สว่างขึ้น
เมื่อไปถึงที่แห่งใจ ความเมตตาและความรักก็เปิดออก และที่ที่สูงก็มีความสว่างมากกว่าความมืด แม้ว่าการตื่นรู้โดยสมบูรณ์ยังอยู่ห่างไกล แต่สิ่งสำคัญคือต้องสังเกตความมืดและทำให้แสงสว่างเติบโต การรู้ว่าฉันยืนอยู่จุดใดไม่ได้เกิดจากการตำหนิตนเอง มันแสดงให้เห็นว่าจะต้องขึ้นตรงไหนต่อไป