Χρειαζόμαστε Σοφία που δεν κατοικεί στην Ύπαρξη ή στην Ανυπαρξία

Αν προσκολληθούμε στην ύπαρξη, υπάρχει κατάρρευση. αν προσκολληθούμε μόνο στην ανυπαρξία, μπορούμε να πέσουμε στη ματαιότητα που λέει ότι δεν υπάρχει τίποτα που πρέπει να σπάσει. Ένα μυαλό που μένει είτε στην ύπαρξη είτε στην ανυπαρξία μπορεί να γίνει ακραίο.

Όταν θεωρούμε κάτι ως υπαρκτό, προκύπτει προσκόλληση σε αυτό ως δικό μου, και όταν αλλάζει, ακολουθεί η απώλεια και η απογοήτευση. Αντίθετα, αν θεωρούμε τα πάντα μόνο ως τίποτα, ακόμη και η λειτουργία της ευθύνης και της συμπόνιας μπορεί να εξασθενήσει.

Η σοφία που πραγματικά γνωρίζει δεν μένει στον υπολογισμό της ύπαρξης και της ανυπαρξίας. Χρειαζόμαστε σοφία χωρίς διακρίσεις που βλέπει τα φαινόμενα χωρίς να προσκολλάται σε αυτά και γνωρίζει το κενό χωρίς να πέφτει στον μηδενισμό.

Σήμερα, μην σε κλονίζουν οι εκατέρωθεν σκέψεις, ύπαρξη ή ανυπαρξία. Από τον τόπο της αρχικής φύσης, είθε να δείτε τα φαινόμενα με σύνεση.