Εμπιστεύομαι τη Φύση του Βούδα μέσα μου

Μερικές φορές θεωρούμε τον εαυτό μας μικρό. Σκεφτόμαστε: «Μου λείπει», «Δεν είμαι τίποτα το ιδιαίτερο» ή «Δεν είμαι σπουδαίος άνθρωπος» και μερικές φορές θεωρούμε το να χαμηλώνουμε τον εαυτό μας με αυτόν τον τρόπο ως ταπεινοφροσύνη.

Αλλά στη βουδιστική διδασκαλία, όλα τα όντα λέγεται ότι έχουν τη φύση του Βούδα, τον σπόρο του να γίνουν Βούδας. Μέσα μας υπάρχει μια αρχικά ξεκάθαρη και ολοκληρωμένη φύση, και το να την βλέπουμε και να την εμπιστευόμαστε άμεσα γίνεται ένα σημαντικό σημείο εκκίνησης πρακτικής.

Αυτή η εμπιστοσύνη είναι διαφορετική από την αλαζονεία. Δεν είναι το μυαλό που λέει: «Είμαι καλύτερος από τους άλλους». Είναι μια βαθιά αυτοπεποίθηση που λέει, «Μέσα μου, επίσης, υπάρχει ο σπόρος ενός Βούδα». Είναι η δύναμη που μας εμποδίζει να θεωρούμε τον εαυτό μας ως άχρηστο, μας βοηθά να εκτιμούμε τη ζωή μας πιο βαθιά και μας καθοδηγεί να καλλιεργούμε τα λόγια και τις πράξεις μας πιο προσεκτικά.

Αν σκεφτούμε ότι ο Βούδας είναι παρών μέσα μας, τότε μια λέξη, μια σκέψη και μια πράξη αρχίζουν να αλλάζουν. Μειώνουμε τις επαίσχυντες ενέργειες, απέχουμε από πράγματα που θα προκαλέσουν κριτική από τους άλλους και ακόμη και όταν εμφανίζεται η απληστία και ο θυμός, προσπαθούμε να γυρίσουμε το μυαλό ξανά πίσω.

Φυσικά, το να έχουμε τη φύση του Βούδα δεν σημαίνει ότι οι συνήθειες και τα δεινά εξαφανίζονται από τη μια μέρα στην άλλη. Μπορούμε ακόμα να κάνουμε λάθη, να θυμώσουμε και να μας ταρακουνήσει η απληστία. Αλλά η εμπιστοσύνη ότι υπάρχει ένας σπόρος για να γίνουμε Βούδας μέσα μας γίνεται η δύναμη να σηκωθούμε ξανά κάθε φορά.

Σήμερα, ας μην θεωρούμε τους εαυτούς μας ως άχρηστους, αλλά να εμπιστευόμαστε τη διαυγή φύση μέσα μας και να περάσουμε τη μέρα μας σταδιακά καλλιεργώντας τους εαυτούς μας με ορθό τρόπο μέσα από σκέψεις, λόγια και πράξεις που δεν είναι επαίσχυντες.