اعتماد به طبیعت بودا در درون من

گاهی اوقات خودمان را کوچک می دانیم. ما فکر می کنیم: "من کم دارم"، "من چیز خاصی نیستم" یا "من آدم بزرگی نیستم" و گاهی اوقات خود را در این راه فروتنی می دانیم.

اما در تعالیم بودایی، گفته می‌شود که همه موجودات دارای طبیعت بودا هستند، یعنی بذر بودا شدن. در درون ما طبیعتی در اصل روشن و کامل وجود دارد و دیدن و اعتماد مستقیم به آن به یک نقطه شروع مهم برای تمرین تبدیل می شود.

این اعتماد با تکبر فرق دارد. این ذهن نیست که می گوید: «من از دیگران بهترم». این یک اعتماد به نفس عمیق است که می گوید: "در درون من نیز بذر بودا وجود دارد." این قدرتی است که ما را از بی‌ارزش تلقی نمی‌کند، به ما کمک می‌کند زندگی‌مان را عمیق‌تر بدانیم، و ما را راهنمایی می‌کند که گفتار و اعمال خود را با دقت بیشتری پرورش دهیم.

اگر فکر کنیم بودا در درون ما حضور دارد، یک کلمه، یک فکر و یک عمل شروع به تغییر می کند. ما اعمال شرم آور را کاهش می دهیم، از کارهایی که باعث انتقاد دیگران می شود خودداری می کنیم و حتی زمانی که حرص و آز و عصبانیت به وجود می آید، سعی می کنیم ذهن را دوباره به عقب برگردانیم.

البته داشتن طبیعت بودا به این معنا نیست که عادات و مصائب یک شبه از بین می روند. ما هنوز هم می‌توانیم اشتباه کنیم، عصبانی شویم و از طمع تکان بخوریم. اما اعتماد به این که بذر بودا شدن در درون ما وجود دارد، هر بار به قدرتی تبدیل می شود که دوباره به پا خیزیم.

امروز خود را بی‌ارزش ندانیم، بلکه به فطرت روشن درون خود اعتماد کنیم و روز را با افکار، گفتار و کردار غیر شرم‌آور به تدریج به پرورش درست خود بگذرانیم.