حکمت پذیرش اشیا همانگونه که هستند
وقتی فردی صبح برای ما غذا درست می کند، معمولاً آن را دریافت می کنیم و به طور طبیعی غذا می خوریم. اما اگر بیوقفه شروع کنیم به آنچه داخل غذا میرود، چرا به این شکل تهیه شده است و چه دلیل پنهانی ممکن است وجود داشته باشد، ذهن به سرعت پیچیده میشود.
قلب آموزه های امروزی این است که خرد در جست و جوی اجباری ماهیت، ظاهر و شرایط همه پدیده ها نهفته است. هر وجود و پدیده ای ظاهر، شرایط و دلایلی دارد که ممکن است در مورد آنها تعجب کنیم. با این حال، وقتی ذهنی که سعی میکند همه اینها را نگه دارد و در آن بکاود، به دلبستگی تبدیل میشود، دیدن چیزها به همان شکلی که هستند دشوار میشود.
در بودیسم، همه چیز نه به عنوان یک جوهر ثابت، بلکه به عنوان چیزی که برای مدتی بر حسب علل و شرایط ظاهر می شود، دیده می شود. بنابراین وقتی چیزی را ملاقات می کنیم و سعی می کنیم ماهیت آن را کاملاً درک کنیم، یا تصمیم می گیریم که تنها پس از دانستن هر دلیلی می توانیم آسوده باشیم، در عوض رنج به وجود می آید.
پذیرفتن چیزها همانطور که هستند به معنای زندگی بدون فکر نیست. یعنی آگاه بودن از آنچه اکنون ظاهر شده است، بدون افزودن سوء ظن و دلبستگی بی مورد به آن. هنگام دیدن، ببینید؛ هنگام شنیدن، بشنو. وقتی چیزی قرار است دریافت شود، آن را دریافت کنید. این حکمتی است که ذهن را پیچیده نمی کند.
امروز، زمانی که ذهن سعی می کند در چیزی عمیقاً حفاری کند، لحظه ای مکث کنید. ببینید آیا میتوانید به این ظاهر کنونی همانطور که هست نگاه کنید، و آیا افکار شما رنج بیشتری میآورند. آسودگی از ذهنی شروع می شود که چیزها را همان طور که هستند می پذیرد.
وقتی ماهیت، ظاهر و شرایط هر ماده را به زور درک می کنیم و در آن می کاوشیم، ذهن پیچیده می شود. هر چیزی برای مدتی بر حسب اسباب و شرایط و بدون جوهر ثابت ظاهر می شود، پس همان گونه که هست آگاه باشید و سوء ظن و دلبستگی بی مورد را اضافه نکنید. سپس رنج کاهش می یابد و ذهن راحت می شود.
