ผลงานของใจที่สร้างด้วยกายที่ยืมมา

คำสอนวันนี้เริ่มจากอุปมาที่เกิดขึ้นเมื่อเห็นการให้ยืมสถานที่ปฏิบัติของวัดเป็นสถานที่ถ่ายทำ ทีมถ่ายทำยืมพื้นที่มา เตรียมงาน ถ่ายทำ ตัดต่อ และสร้างผลงานหนึ่งด้วยความพยายามของตน สถานที่เป็นฉากหลังให้ แต่ความสมบูรณ์ของงานขึ้นอยู่กับว่าพวกเขาใช้มันอย่างไร

กายของเราก็เช่นกัน กายนี้ไม่ใช่สิ่งของที่เราครอบครองตลอดไป แต่เหมือนสถานที่ปฏิบัติที่ยืมมาใช้ชั่วคราว กายมีค่า เมื่อกายแข็งแรง เราจึงเคลื่อนไหว เรียนรู้ ทำงาน และปฏิบัติได้ แต่ถ้าใจผูกอยู่กับรูปร่างหรือรูปลักษณ์ภายนอกเท่านั้น เราอาจลืมวิธีใช้กายอย่างถูกต้อง

ไม่ได้หมายความว่าให้ละเลยกาย เหมือนทีมถ่ายทำดูแลอุปกรณ์และสถานที่อย่างตั้งใจ เราก็ควรดูแลกายให้แข็งแรงและเรียบร้อยเช่นกัน แต่สิ่งสำคัญคือเราทำอะไรผ่านกายนั้น ใช้กายเป็นฐานในการกำกับใจ ขยายปัญญา และทำการปฏิบัติให้ลึกขึ้น นี่คือหัวใจ

ผลงานที่ดีไม่ได้เกิดจากฉากหลังที่ดีเพียงอย่างเดียว ต้องมีการเตรียม ทิศทาง และความจริงใจร่วมกัน ชีวิตของเราก็เช่นกัน เมื่อยืมฉากหลังคือกายนี้มาใช้ ผลงานของใจจะต่างกันไปตามว่าในแต่ละวันเราบ่มเพาะความคิดใด พูดคำใด และขัดเกลาใจแบบใด

วันนี้ ลองไม่เกลียดกาย และไม่ยึดติดกับกายจนเกินไป ดูแลกายเหมือนสถานที่ปฏิบัติอันมีค่าที่ได้ยืมมาเพียงชั่วคราว พร้อมทั้งพิจารณาว่าเรากำลังสร้างผลงานของใจแบบใดด้วยกายนี้ เมื่อกายแข็งแรงและการปฏิบัติที่ถูกต้องมาพบกัน ปัญญาก็ค่อยๆ ลึกขึ้น