การเตรียมจิตให้พร้อมรับพระธรรม

คำสอนวันนี้เริ่มจากภาพกลองธรรมอันละเอียดที่ดังก้องในสวรรค์ และคำถามว่าเรารับคำสอนของพระพุทธเจ้าอย่างไร ธรรมเป็นสิ่งประเสริฐและลึกซึ้ง แต่เพื่อให้ธรรมเปิดและมีชีวิตในตัวเรา ใจของผู้ฟังต้องพร้อม

ไม่ใช่ว่าพระพุทธเจ้าทรงให้ธรรมอย่างลำเอียง แต่เพราะภาชนะของใจ กรรม และความลึกในการเข้าใจของแต่ละชีวิตต่างกัน ความลึกในการรับคำสอนเดียวกันจึงต่างกันด้วย สำหรับบางคนอาจสว่างขึ้นทันที แต่อีกคนอาจรู้สึกว่ายังไม่มีอะไรเกิดขึ้น

สิ่งสำคัญจึงไม่ใช่การกล่าวโทษว่าธรรมไม่พอ แต่คือการดูว่าใจของเราพร้อมเพียงใด ต่อให้คำสอนดีเพียงใด หากประตูใจปิดแน่น ธรรมก็เข้าไม่ได้ แต่ถ้าเปิดประตูเล็กๆ ด้วยความจริงใจ แสงและลมก็เข้ามาได้เท่าที่เปิด

การปฏิบัติคืองานชำระและเปิดประตูใจให้กว้างขึ้น เมื่อเราทำกรรมให้เบาลง เพิ่มกำลังในการเข้าใจ และตั้งท่าทีที่จะปฏิบัติธรรมที่ได้ยิน คำสอนของพระพุทธเจ้าก็เริ่มได้ยินอีกครั้งในชีวิตประจำวัน เราจะเห็นว่าธรรมเทศนาซ่อนอยู่แม้ในปรากฏการณ์ธรรมชาติและการพบกันเล็กๆ

วันนี้ ก่อนฟังธรรมเทศนา ลองดูความพร้อมของใจตนก่อน เมื่อปลูกใจที่รับสิ่งที่ได้ยินและนำไปปฏิบัติได้ คำสอนอันประเสริฐจึงกลายเป็นกำลังในชีวิตของเรา