เช้าของการสังเกตว่าเรายังไม่พร้อม
สายของวันนี้ไม่ยาวนัก พระอาจารย์กล่าวสั้นๆ ว่าวันนี้ยังไม่ได้เตรียมพร้อม และอวยพรให้มีวันที่ดี แม้ในบทสนทนาสั้นๆ นี้ก็มีใจให้เราพิจารณา คือท่าทีที่ไม่ปิดบังความจริงว่ายังไม่พร้อม แต่ยอมรับตามที่เป็น
การปฏิบัติไม่ได้เริ่มจากที่ที่พร้อมสมบูรณ์เสมอไป บางเช้าคำสอนอาจยังไม่พร้อม และบางวันใจก็ยังไม่สงบ สิ่งสำคัญคือเห็นความจริงนั้นโดยไม่หลอกตนเองและไม่ตกแต่งมัน
เมื่อเห็นว่าการเตรียมตัวยังขาด เราก็เริ่มใหม่จากตรงนั้นได้ แทนที่จะฝืนพูดมากมาย เพียงทักทายอย่างจริงใจด้วยสิ่งที่ทำได้ในตอนนี้และเปิดวันใหม่ก็เพียงพอ คำทักทายสั้นๆ หากมีความจริงใจ ก็เปิดประตูของวันนี้ได้อย่างอ่อนโยน
เรามักมองความไม่พอว่าเป็นความล้มเหลวเท่านั้น แต่ในการปฏิบัติทางพระพุทธศาสนา ขณะที่รู้ว่าตนยังไม่พอก็เป็นที่เรียนรู้เช่นกัน ใจที่รู้ว่า ฉันยังไม่พร้อม คือก้าวแรกที่จะเตรียมตัวใหม่ได้
วันนี้ อย่ารอให้ทุกอย่างจัดพร้อมสมบูรณ์แล้วจึงขยับ ยอมรับสิ่งที่ยังขาดในตอนนี้ แล้วเริ่มจากสิ่งที่ทำได้ คำทักทายเล็กๆ ที่ปรารถนาให้ผู้อื่นมีวันที่ดี และใจที่บอกว่า จะลองอีกครั้ง กลายเป็นการปฏิบัติของวันนี้
แม้ในวันที่ยังไม่พร้อม หากเราเห็นความจริงนั้นโดยไม่ปิดบัง ก็เริ่มใหม่ได้ แม้ไม่สมบูรณ์แบบ เราก็ทักทายอย่างจริงใจด้วยสิ่งที่ทำได้ในตอนนี้และเปิดวันใหม่ได้ ใจที่รู้ความไม่พอของตนก็เป็นจุดเริ่มต้นของการปฏิบัติ
