การตั้งคำปฏิญาณที่ยิ่งใหญ่เกินกว่าความปรารถนาของฉันเอง

วันนี้พระอาจารย์ขยายความคิดที่คุ้นเคยเรื่องความปรารถนา ให้เป็นปณิธานของผู้ปฏิบัติ ความปรารถนาอาจเป็นใจที่ขอสิ่งที่ตนต้องการ แต่ปณิธานคือความตั้งใจลึกซึ้งที่ก้าวพ้นตนเองไปสู่ความสุขของสรรพสัตว์

เช่นเดียวกับคำสอนของฮวาออม มหาปณิธานควรมีเจตนากว้างดั่งทะเล และมีกำลังมั่นคงดั่งภูเขา ทะเลรับทั้งน้ำใสและน้ำขุ่นโดยไม่แบ่งแยกฉันใด ใจของพระโพธิสัตว์ก็โอบรับทั้งคนที่อ่อนโยนและคนที่รับมือยากไว้ในความกรุณาฉันนั้น

ภูเขาไม่หวั่นไหวง่ายแม้ลมพัด ใจที่แสวงหาประโยชน์แก่โลกก็เช่นกัน ไม่จบลงเพียงแรงบันดาลใจชั่วครู่ แต่กลายเป็นกำลังได้เมื่อเราตั้งขึ้นใหม่ทุกวันและฝึกอย่างสม่ำเสมอ

พระอาจารย์สอนว่า ยิ่งกว่าการอธิษฐานเพื่อตนเอง การอธิษฐานเพื่อผู้อื่นและความปรารถนาให้สรรพสัตว์มีความสุข คือความตั้งใจแท้ของผู้ปฏิบัติ เมื่อความฝันเล็กๆ แคบลง เราจึงต้องเปิดใจให้กว้างและลึกขึ้น

วันนี้อย่ายึดอยู่เพียงความปรารถนาของตนเอง จงดูว่างานที่ทำอาจเป็นประโยชน์ต่อใครได้บ้าง เมื่อเราตั้งมหาปณิธานเพื่อความสุขของสรรพสัตว์ ใจก็กว้างดั่งทะเลและมั่นคงดั่งภูเขา