روی کار خودت تمرکز کن
در بودیسم، کارمای کلامی همان کارمایی است که از طریق گفتار ایجاد می شود. این شامل بیش از دروغ یا کلمات تند است. گذر از داستانهای تایید نشده، لذت بردن از بحث در مورد عیوب دیگران، و استفاده از سخنانی که افراد را از هم جدا میکند، ردپایی در ذهن باقی میگذارد. ممکن است به نظر برسد که کلمات پس از گفتن ناپدید می شوند، اما ابتدا افکار و عادت های فردی که آنها را تکرار می کند رنگ می کنند.
وقتی در مورد آنچه که شخص دیگری درست یا غلط انجام داده است فکر می کنیم، ذهن به راحتی در دو جهت حرکت می کند. یکی غرور است که می گوید ما درست تریم. دیگری دلبستگی است که اصرار دارد طرف مقابل باید مطابق میل ما تغییر کند. هر دو مبهم هستند که اکنون چه کاری باید انجام شود. با افزایش قضاوت دیگران، دیدن خشم، اضطراب یا آرزوی شناخت در ذهن خودمان سخت تر می شود.
تمرین کار سنجش ذهن فرد دیگر نیست. کار این است که به حرکات خودمان توجه کنیم. وقتی رفتار کسی شما را آزار می دهد، قبل از اینکه کلمه دیگری را اضافه کنید، ابتدا به آنچه در درونتان می گذرد نگاه کنید. مسئولیت اصلاح یک مشکل واقعی با انگیزه بد گفتن از کسی متفاوت است. آنچه لازم است را دقیق و دلسوزانه بگویید و در عین حال یاد بگیرید که صحبتی را که فقط ذهن را بیشتر تیره می کند متوقف کنید.
تصور کنید کسی بادبادک را به پرواز در می آورد. اگر مدام تماشا کنیم که بادبادکهای دیگر چقدر بالا میروند یا به کدام سمت خم میشوند، قرقره در دستان ما باز میشود و خط درهم میشود. ما نمی توانیم هر بادبادکی را در آسمان صاف کنیم. کاری که میتوانیم انجام دهیم این است که تنش را در خطی که نگه میداریم احساس کنیم، گرهها را یکی یکی باز کنیم و بادبادک خود را با دقت متناسب با باد بالا بیاوریم.
تمرکز بر کار خود به معنای رویگردانی از دنیا یا افراد دیگر نیست. این به معنای نادیده گرفتن کسی که نیاز به کمک دارد یا اجتناب از مسئولیت در یک جامعه نیست. این بدان معناست که ابتدا ذهن و نقش خود را به وضوح ببینید، سپس از قدرت خود در جایی که واقعاً نیاز است استفاده کنید. کسی که صادقانه نقش خود را انجام می دهد، دلیل کمتری برای قضاوت در مورد زندگی شخص دیگر یا صرف وقت برای صحبت های بیهوده دارد.
هنگامی که میل به تغییر شخص دیگری به وجود می آید، برای لحظه ای نگاه خود را به سمت درون معطوف کنید. قبل از شمردن عیوب آنها، یک عادت از خودتان را ببینید که نیاز به اصلاح دارد. قبل از صحبت در مورد امور آنها، یکی از کارهایی را که اکنون پیش روی شماست انجام دهید. همانطور که به تمرین خود وفادار می شوید، قضاوت شروع به تبدیل به خرد و آشوب به آرامش می کند.
وقتی روی عیوب شخص دیگری فکر می کنیم، ذهنی را که باید بررسی کنیم از دست می دهیم. آنچه لازم است را دقیق و دلسوزانه بیان کنید، اما از قضاوت بی مورد دست بردارید. به جای اینکه بخواهید شخص دیگری را تغییر دهید، مراقب ذهن خود باشید و قبل از خود کار را با دقت انجام دهید.
