Działaj Zgodnie z Warunkami, Puszczaj Bez Przywiązania

Wszystkie zjawiska na świecie pojawiają się i znikają zgodnie z warunkami. Gdy przyczyny i warunki się łączą, pojawia się skutek; gdy te warunki się rozpraszają, jego forma również się zmienia. Jednak patrząc uważnie, przyczyna, warunek i skutek nie istnieją same z siebie jako stałe, niezależne rzeczy. Nauka nazywa tę rzeczywistość niepowstawaniem i nieustawaniem — zasadą, że u podstaw nic naprawdę nie powstaje ani nie ustaje. Zamiast rozumieć to jako brak jakiejkolwiek zmiany na własne oczy, spójrz raczej na umysł, który trzyma się myśli o jakiejś stałej, niezależnej substancji w tym, co się zmienia.

Gdy umysł, który upiera się, że coś trzeba uchwycić i zatrzymać, albo że czegoś utraconego trzeba bez końca szukać, uspokaja się, znaczenie niedziałania staje się bliższe. Niedziałanie nie oznacza, że nie robi się zupełnie nic. Oznacza działanie zgodnie z warunkami, jakie się pojawiają, bez wymuszania działania poprzez myślenie rozróżniające i przywiązanie, oraz puszczanie, gdy te warunki mijają. Nie jest to nauka, by unikać tego, co trzeba zrobić, ani by odwracać się od relacji.

Tak jak chmury przychodzą i odchodzą, nie plamiąc otwartego nieba, myśli i uczucia również pojawiają się i mijają. Radość i smutek, zysk i strata przychodzą i odchodzą bez końca, lecz nie trzeba się ich trzymać jako całości tego, kim się jest. Nauka nazywa miejsce, które pozostaje nieskalane tym powstawaniem i mijaniem, pierwotnie czystym umysłem.

Praktyka nie polega na stworzeniu jakiegoś nowego, czystego umysłu i jego zdobyciu. Polega na usuwaniu złudzenia i przywiązania oraz bezpośrednim dostrzeżeniu umysłu, który już od początku jest czysty. Dziś oddaj pełną szczerość temu, co jest teraz przed tobą, spoglądając przy tym raz jeszcze na umysł, który wciąż próbuje trzymać się skutków, które już minęły, jakby miały potoczyć się po twojej myśli. To praktyka działania zgodnie z warunkami i puszczania bez przywiązania.