วันแห่งการเรียนรู้ความไม่เที่ยงด้วยการมองดูดอกไม้
เมื่อฤดูใบไม้ผลิมาถึง ดอกไม้บานและโลกงดงามขึ้น ผู้คนยินดีเมื่อมองดอกไม้ และถวายดอกไม้แด่พระพุทธเจ้า พร้อมตั้งปณิธานให้ชีวิตของตนงดงามและมีกลิ่นหอมเหมือนดอกไม้
แต่ดอกไม้ไม่ได้สอนเพียงความงาม ดอกไม้บาน อยู่ไม่นาน และร่วงหล่นในที่สุด เมื่อลมฝนมา มันอาจร่วงเร็วยิ่งขึ้น ภาพนี้ทำให้ธรรมชาติแสดงหลักที่ว่า ไม่มีสิ่งใดในโลกคงอยู่ตลอดไป
ชีวิตก็เป็นเช่นนี้ มีช่วงเวลาดีๆ แต่แม้สิ่งต่างๆ ดูเหมือนจะอยู่ ก็ไม่ได้คงอยู่เสมอ ความสัมพันธ์ก็มาเมื่อถึงเวลา และห่างไปเมื่อถึงเวลา เหมือนผึ้งและผีเสื้อมาเยือนยามดอกไม้บาน เมื่อชีวิตราบรื่น ความสัมพันธ์มากมายอาจมารวมกัน แต่เมื่อดอกไม้ร่วง ที่ตรงนั้นก็เปลี่ยนไปเช่นกัน ดังนั้นไม่จำเป็นต้องยึดติดกับความสัมพันธ์ที่มา และไม่จำเป็นต้องทุกข์เพราะยึดความสัมพันธ์ที่จากไป
สิ่งสำคัญคือเราจะใช้ชีวิตในขณะนี้อย่างไร เราต้องมีชีวิตที่ไม่หลงไหลไปกับเวลางดงาม ไม่พังง่ายในเวลายาก และปฏิบัติอย่างจริงใจทุกขณะ เมื่อมองธรรมชาติ เราไม่ควรเพียงเพลิดเพลินกับฤดูกาล แต่ควรเรียนรู้คำสอนที่อยู่ในนั้นด้วย
วันนี้ เมื่อมองดอกไม้ที่บานและร่วง ขอให้เราเรียนรู้ความไม่เที่ยง ไม่ยึดติดกับความสัมพันธ์ที่มาและไป และใช้ชีวิตในขณะนี้อย่างเต็มที่
ดอกไม้บานงดงาม แต่อยู่ไม่นานและร่วงหล่นในที่สุด ชีวิตและความสัมพันธ์ของเราก็เช่นกัน เราไม่อาจยึดสิ่งที่มาและไปไว้ได้ ดังนั้นจงอยู่กับขณะนี้อย่างเต็มที่ด้วยความจริงใจ ไม่ใช่ความยึดติด และด้วยความตื่นรู้ ไม่ใช่ความเสียใจ วันนี้ขอให้เรียนรู้ความไม่เที่ยงจากคำสอนของธรรมชาติ
