طبیعت بودا یک کسب جدید نیست، بلکه موضوع آشکار کردن نور اصلی است.
دیدن مستقیم طبیعت بودا به معنای به دست آوردن چیز خاصی از جایی دور نیست. همانطور که اخگرهای یک فانوس قدیمی حتی اگر با پوشش و غبار پوشانده شوند ناپدید نمی شوند، طبیعت بودا در مکان اصلی خود باقی می ماند.
تمرین در مورد ایجاد نوری نیست که وجود نداشته است، بلکه در مورد حذف غبار و پیوست هایی است که آن را پوشانده و نور اصلی را تأیید می کند. وقتی هذیان و وسواس غلیظ باشد، نمی توانیم نور را ببینیم، اما خود نور از بین نمی رود.
اگر مستقیماً به طبیعت بودا نگاه کنید، راه رهایی از تمایز بین زندگی و مرگ و نیروانا باز می شود. اگر فقط به درک این در کلمات بسنده کنید، تبدیل به دانش می شود، اما اگر آن را مستقیماً در قلب خود تأیید کنید، به قدرتی تبدیل می شود که زندگی شما را متزلزل می کند.
مانند اعمال بودیساتوا بودیساتوا، روشنگری در درک آرام متوقف نمی شود. کسانی که نور اصلی را شناسایی کرده اند باید آن نور را با تمرین و شفقت آشکار کنند. آزادی ذهن در اعمال ما در زندگی آشکارتر می شود.
امروز نگاهی بیندازید که چه غبار و وسواسی ذهنم را فرا گرفته است. وقتی از خشم، ترس و میل به شناخت خود آگاه می شوید و آنها را رها می کنید، اندکی بیشتر از نور اصلی شما آشکار می شود.
طبیعت بودا از نو خلق نشده است، بلکه نور اصلی آشکار می شود. وقتی پیوست هایی مانند گرد و غبار را بررسی می کنیم و رها می کنیم، نور به تمرین دلسوزانه منجر می شود.
