بودا-طبیعت نه افزایش می یابد و نه کاهش می یابد

وقتی خیلی چیزها ناشناخته باقی می ماند و ذهن اغلب ناآرام است، به راحتی می توان فکر کرد که فرد امکان بیداری را ندارد. برعکس، پس از یک تجربه خاص در عمل یا درک اندکی از یک آموزش دشوار، ممکن است فکر کنید که ماهیت بزرگ تری به تازگی کسب شده است. با این حال بیداری کار ساختن و پیوستن به طبیعتی نیست که غایب بود. پشت سر گذاشتن ندانستن چیزی است که همیشه همینطور بوده و آن را به وضوح تشخیص می دهد.

این نباید به این معنا باشد که هیچ تلاشی لازم نیست. حتی اگر صدای مرجع ثابت بماند، وقتی ساز کوک نشده باشد، موسیقی ناهماهنگ خواهد بود. این تعلیم که طبیعت بودا کاهش نمی یابد، بهانه ای برای تنبلی نیست. این تشویق است که تسلیم نشوید، زیرا هیچ کس از ابتدا رها نشده است و به تزکیه ادامه دهید.

یک اتاق تمرین موسیقی آرام را تصور کنید. هنگامی که یک مبتدی نت ویولن سل را از دست می دهد، صدای مرجع کوچکتر یا ناپدید نمی شود. وقتی نواختن دقیق شود، زمین مرجع بزرگتر نمی شود. زمین همانطور که هست باقی می ماند. نوازنده گوش را باز می کند، گوش می دهد و تار را به صدا در می آورد. وقتی اشتباه است، بازیکن دوباره گوش می دهد. نوازنده پس از کمی نزدیک شدن، بدون اینکه به خود ببالد، تمام بدن را شل می کند و بارها و بارها کوک می کند.

تمرین اینگونه است. حتی زمانی که طمع، خشم و توهم توانایی ما را برای شناخت ماهیت اصلی مان پنهان می کند، امکان بیداری از بین نمی رود. حتی زمانی که تمرین ذهن را پاک می کند، ما خود یا روح جدیدی به دست نمی آوریم. ما پیوست هایی را که ما را پوشانده بودند آزاد می کنیم و آنچه را که قبلاً دیده نشده بود به وضوح می بینیم.

بنابراین، تصمیم نگیرید که کمبود دارید. در عین حال، با گفتن «من در اصل کامل هستم، بنابراین نیازی به تزکیه بیشتر ندارم» متوقف نشوید. حقارت احتمال موجود را کاهش می دهد و غرور ما را از دیدن ابرهای باقی مانده باز می دارد. هر دو افراط را کنار بگذارید و با آرامش حرف ها و اعمال امروز را تنظیم کنید.

ماهیت بودا به معنای شیء من یا روح فردی تغییر ناپذیر نیست. این یک چیز ثابت نیست که به عنوان "مال من" درک شود. به امکان بیداری اشاره می کند که برای همه باز است و از طریق تمرین و شرایط آشکار می شود. این نه دلیلی بر این است که من از دیگران بهترم و نه حکمی بر بدتر بودنم. همانطور که آگاهی عمیق تر می شود، مقایسه کاهش می یابد و اقدامات دلسوزانه افزایش می یابد.

امروز، یک بار دیگر به نقطه مرجع ذهن گوش دهید. قبل از صحبت در هنگام افزایش خشم، مکث کنید. وقتی میل اول شد، به سمت کسی که در کنارتان است نگاه کنید. و هنگامی که نمی دانید، دوباره صادقانه یاد بگیرید. اعتماد به طبیعت اصیل به معنای بالا بردن خود نیست، بلکه حفظ درست خود بدون تسلیم شدن است.