Συμπόνια που λάμπει χωρίς διακρίσεις

Η σημερινή διδασκαλία ξεκινά με ένα απόσπασμα όπου ο Βούδας εξηγεί τις πνευματικές ικανότητες των ασκουμένων μέσω μιας σύγκρισης. Μερικοί άνθρωποι γυρίζουν το μυαλό τους μόλις ακούσουν έστω και έναν μικρό ήχο. Κάποιοι χρειάζονται ένα ερέθισμα λίγο πιο κοντά πριν κινηθούν. Μερικοί βρίσκουν την κατεύθυνσή τους μόνο όταν υπάρχει ξεκάθαρη αφύπνιση. Στο μυαλό ενός ασκούμενου, επίσης, υπάρχουν διαφορετικές ταχύτητες και βάθη όπως αυτό.

Ωστόσο, η συμπόνια του Βούδα δεν διχάζει ούτε απομακρύνει κανέναν εξαιτίας αυτών των διαφορών. Είτε η ικανότητα κάποιου είναι υψηλή, μεσαία ή χαμηλή, η διδασκαλία και η συμπόνια φτάνουν σε όλους ομοιόμορφα, όπως ο ήλιος λάμπει σε κάθε μέρος. Η ταχύτητα κατανόησης μπορεί να διαφέρει, αλλά η συμπόνια που μπορεί να λάβει κανείς δεν υφίσταται διάκριση.

Ακόμη και στο μέρος όπου ακούμε μια ομιλία του Ντάρμα, ένα άτομο μπορεί να ξυπνήσει αμέσως, ένα άλλο μπορεί να καταλάβει αργά και ένα άλλο μπορεί να μην καταλάβει για κάποιο χρονικό διάστημα. Αλλά αυτή η διαφορά δεν είναι σημάδι που πρέπει να απορριφθεί. είναι η συνθήκη από την οποία μπορούμε να ξεκινήσουμε ξανά εκεί που βρισκόμαστε τώρα. Πιο σημαντικό από τη σύγκριση είναι να κινούμαι ειλικρινά σύμφωνα με όσα άκουσα τώρα.

Η πρακτική δεν είναι το έργο της κρίσης της ικανότητας ενός άλλου ατόμου. Είναι δουλειά να μην αφήσω το Ντάρμα να μιλήσει που με έφτασε απλά να περάσει, και να κάνω έστω και ένα βήμα σωστά από τη θέση μου. Εάν κινηθούμε χωρίς να χάσουμε μια μικρή στιγμή επίγνωσης, ακόμη και ένας αργός άνθρωπος μπορεί να σταθεί σταθερά στο μονοπάτι.

Σήμερα, αντί να εξετάζετε ποιος είναι γρήγορος και ποιος αργός, εξετάστε πόσο ειλικρινά κινείται το μυαλό σας αφού ακούσετε την ομιλία του Ντάρμα. Εφόσον η συμπόνια χωρίς διακρίσεις λάμπει ήδη, λάβετε αυτό το φως και περπατήστε το μονοπάτι της εξάσκησης με όλη σας τη δύναμη.