Το μάτι του Μποντισάτβα βλέπει επίσης την κρυμμένη φύση του Βούδα
Όταν κοιτάμε τους ανθρώπους, συνήθως αντιδρούμε πρώτα στις λέξεις και τις πράξεις που εμφανίζονται στην επιφάνεια. Αν κάποιος θυμώσει ή μιλήσει σκληρά, είναι εύκολο να το αντιπαθήσεις ή να το κρίνεις μόνο από αυτή την εμφάνιση.
Όμως το μάτι του μποντισάτβα δεν βλέπει μόνο την επιφάνεια. Εξετάζει τι βάσανα μπορεί να κρύβεται πίσω από αυτές τις λέξεις και ποιο κάρμα και συνθήκες έχουν συγκινήσει αυτό το άτομο με τέτοιο τρόπο. Ταυτόχρονα, βλέπει επίσης την αρχική φύση, τη φύση του Βούδα, βαθιά μέσα του.
Ο λόγος που ένας μποντισάτβα είναι συμπονετικός δεν είναι ότι όλα είναι διακοσμημένα για να δείχνουν όμορφα. Τα βάσανα και τα ελαττώματα φαίνονται επίσης, αλλά το άτομο δεν τελειώνει με ένα μόνο σφάλμα. Επειδή η κρυμμένη φωτεινή πιθανότητα φαίνεται μαζί, προκύπτει συμπόνια.
Είναι δύσκολο για εμάς να κατέχουμε πλήρως αυτό το μάτι. Η απληστία και η προσκόλληση, η αυτοπεποίθηση και οι διακρίσεις εξακολουθούν να παραμένουν. Ωστόσο, αν θυμόμαστε αυτή τη διδασκαλία, μπορούμε να δούμε λίγο ευρύτερα όταν συναντάμε κάποιον.
Σήμερα, πριν κρίνετε έναν άνθρωπο, ρωτήστε άλλη μια φορά: Τι πόνο μπορεί να κρύβεται πίσω από αυτά τα λόγια; Ποιος καθαρός σπόρος μπορεί επίσης να υπάρχει μέσα σε αυτό το άτομο; Αυτή η ερώτηση είναι μια μικρή αρχή προς το μάτι του Μποντισάτβα.
Ας είναι το πρώτο μέτρο του σήμερα: «Όταν βλέπουμε μόνο την επιφάνεια, το μίσος αναδύεται εύκολα». Στο τέλος της ημέρας, κοιτάξτε πίσω και δείτε αν στην πραγματικότητα επιλέξατε, έστω και λίγο, τη σκηνοθεσία του «Το μάτι του Μποντισάτβα γεννά συμπόνια». Δεν χρειάζεται να είναι μια μεγάλη ή πλήρης πρακτική. Το να σταματήσετε μια φορά, να εξετάσετε μια φορά και να επιλέξετε άλλη μια φορά στη σωστή κατεύθυνση είναι ήδη η αρχή της πρακτικής.
Όταν κοιτάμε πέρα από την εξωτερική εμφάνιση και την ομιλία, και βλέπουμε τόσο τα δεινά όσο και τη φύση του Βούδα μέσα μας, προκύπτει συμπόνια.
Το μάτι του μποντισάτβα δεν βλέπει μόνο την επιφάνεια. Όταν βλέπει τον πόνο και το κάρμα πίσω από τα λόγια και τις πράξεις, καθώς και τη φύση του Βούδα βαθιά μέσα του, εμφανίζεται συμπόνια αντί για μίσος.
- Βλέποντας μόνο την επιφάνεια, το μίσος αναδύεται εύκολα.
- Κοιτάξτε τον πόνο πίσω από τις λέξεις.
- Εξετάστε επίσης το κάρμα και τις συνθήκες.
- Μην ξεχνάτε τη φύση του Βούδα βαθιά μέσα σας.
- Το μάτι του Μποντισάτβα γεννά συμπόνια.