Το μάτι του Μποντισάτβα βλέπει επίσης την κρυμμένη φύση του Βούδα

Όταν κοιτάμε τους ανθρώπους, συνήθως αντιδρούμε πρώτα στις λέξεις και τις πράξεις που εμφανίζονται στην επιφάνεια. Αν κάποιος θυμώσει ή μιλήσει σκληρά, είναι εύκολο να το αντιπαθήσεις ή να το κρίνεις μόνο από αυτή την εμφάνιση.

Όμως το μάτι του μποντισάτβα δεν βλέπει μόνο την επιφάνεια. Εξετάζει τι βάσανα μπορεί να κρύβεται πίσω από αυτές τις λέξεις και ποιο κάρμα και συνθήκες έχουν συγκινήσει αυτό το άτομο με τέτοιο τρόπο. Ταυτόχρονα, βλέπει επίσης την αρχική φύση, τη φύση του Βούδα, βαθιά μέσα του.

Ο λόγος που ένας μποντισάτβα είναι συμπονετικός δεν είναι ότι όλα είναι διακοσμημένα για να δείχνουν όμορφα. Τα βάσανα και τα ελαττώματα φαίνονται επίσης, αλλά το άτομο δεν τελειώνει με ένα μόνο σφάλμα. Επειδή η κρυμμένη φωτεινή πιθανότητα φαίνεται μαζί, προκύπτει συμπόνια.

Είναι δύσκολο για εμάς να κατέχουμε πλήρως αυτό το μάτι. Η απληστία και η προσκόλληση, η αυτοπεποίθηση και οι διακρίσεις εξακολουθούν να παραμένουν. Ωστόσο, αν θυμόμαστε αυτή τη διδασκαλία, μπορούμε να δούμε λίγο ευρύτερα όταν συναντάμε κάποιον.

Σήμερα, πριν κρίνετε έναν άνθρωπο, ρωτήστε άλλη μια φορά: Τι πόνο μπορεί να κρύβεται πίσω από αυτά τα λόγια; Ποιος καθαρός σπόρος μπορεί επίσης να υπάρχει μέσα σε αυτό το άτομο; Αυτή η ερώτηση είναι μια μικρή αρχή προς το μάτι του Μποντισάτβα.