Bodhisattva'nın Gözü Saklı Buda Doğasını da Görüyor
İnsanlara baktığımızda genellikle önce yüzeyde görünen söz ve eylemlere tepki veririz. Birisi sinirlenirse veya sert konuşursa, o kişiyi yalnızca bu görünüşe göre sevmemek ya da yargılamak kolaydır.
Ancak bodhisattva'nın gözü yalnızca yüzeyi görmez. Bu sözlerin ardında hangi acının gizlenmiş olabileceğini, hangi karma ve koşulların o kişiyi böyle hareket ettirdiğini inceler. Aynı zamanda derindeki asli doğayı, Buda doğasını da görür.
Bir bodhisattva'nın şefkatli olmasının nedeni her şeyi güzel gösterecek şekilde süslemesi değildir. Acı ve kusurlar da görülür, ama kişi tek bir kusura indirgenmez. Gizli parlak imkan da birlikte görüldüğü için şefkat ortaya çıkar.
Bizim o göze tamamen sahip olmamız zordur. Açgözlülük ve bağlılık, benlik görüşü ve ayrım yapan zihin hâlâ kalır. Ancak bu öğretiyi hatırlarsak, biriyle karşılaştığımızda biraz daha geniş görebiliriz.
Bugün bir insanı yargılamadan önce bir kez daha sorun: Bu sözlerin ardında ne gibi bir acı olabilir? Bu kişinin içinde hangi berrak tohum da bulunabilir? Bu soru bodhisattva'nın gözüne doğru küçük bir başlangıçtır.
Bodhisattva'nın gözü yalnızca yüzeyi görmez. Sözlerin ve eylemlerin ardındaki acıyı ve karmayı ve aynı zamanda derinlerdeki Buda doğasını gördüğünde, nefret yerine şefkat ortaya çıkar.