بذر ایمان زمانی میوه می شود که هر روز از آن مراقبت کنیم.
این واقعیت که ما طبیعت بودا داریم به این معنی است که همه دارای بذر روشنگری هستند. با این حال، برای یک فرد معمولی، دیدن فوراً بذر، تجربه کامل آن و داشتن اطمینان بی دریغ به آن آسان نیست. بنابراین، عبادت از ابتدا حجت کامل نیست، بلکه نقطه آغازی برای اعتماد به معارف صحیح و تأیید آن با عمل است.
اگر به کشاورزی فکر کنید، درک آن آسان است. فقط به این دلیل که بذر در مزرعه وجود دارد به این معنی نیست که آنها فوراً میوه می دهند. باید اطمینان داشته باشید که یک دانه وجود دارد، خاک را آماده کنید، به آن آبیاری کنید، علف های هرز را بیرون بیاورید و بگذارید نور خورشید به آن برسد. وقتی آن تلاش جمع شد، بذر جوانه می شود و جوانه رشد می کند و میوه می دهد.
طبیعت بودا نیز چنین است. این باور که "بذر بودا در من وجود دارد" بیانیه ای نیست که فرد را از تمرین باز دارد. بلکه این قدرتی است که به ما امکان می دهد هر روز از قلب خود مراقبت کنیم. گفتن یک کلمه کوچک به آرامی، توقف در هنگام بروز خشم، و انجام درست کاری که باید انجام شود، همه اقداماتی هستند که از بذر مراقبت می کنند.
حتی اگر هنوز تجربه دست اولی ندارید، نیازی به دلسردی نیست. تنها کاری که باید انجام دهید این است که ابتدا به سخنان کسانی که متوجه آن شده اند ایمان بیاورید و سپس آن ایمان را به اعمال امروز تبدیل کنید. ایمان زمانی ضعیف می شود که فقط در افکار باقی بماند، اما وقتی عملی شود، تبدیل به قدرتی می شود که زندگی را تغییر می دهد.
بنابراین، نکته مهم این است که فقط به این فکر نکنید که آیا دانه وجود دارد یا خیر. این در مورد ایمان به پتانسیلی است که قبلاً کاشته شده است و انجام کارهای کوچکی که امروز می توانید انجام دهید. چنین قلب دلسوزانه ای هر روز ما را به سوی روشنگری هدایت می کند.
طبیعت بودا بذر روشنگری درون ماست. حتی اگر بذر را به طور کامل تجربه نکردهاید، میتوانید به سخنان کسانی که ابتدا آن را درک کردهاند ایمان داشته باشید و با عملی کردن آن از آن مراقبت کنید. همانطور که یک دانه باید آبیاری شود و علف های هرز شود تا میوه شود، ایمان نیز از طریق اعمال کوچک روزانه رشد می کند.
