İnanç tohumu, her gün onunla ilgilendiğimizde meyveye dönüşür.

Buda doğasına sahip olduğumuz gerçeği, herkesin aydınlanma tohumuna sahip olduğu anlamına gelir. Ancak ortalama bir insan için tohumu hemen görmek, onu tam olarak deneyimlemek ve ona sarsılmaz bir güven duymak kolay değildir. Dolayısıyla adanma, baştan tamamlanmış bir delil değil, doğru öğretilere güvenmenin ve bunları pratikle pekiştirmenin bir başlangıç ​​noktasıdır.

Çiftçiliği düşünürseniz bunu anlamak kolaydır. Tarlada tohumların olması onların hemen meyve vereceği anlamına gelmez. Tohum olduğuna güvenmeli, toprağı hazırlamalı, sulamalı, yabani otları sökmeli, güneş almasına izin vermelisiniz. O çaba birikince tohum filizlenir, filiz büyüyüp meyve verir.

Buda doğası da böyledir. “İçimde bir Buda tohumu var” inancı insanı uygulamaktan alıkoyan bir ifade değildir. Aksine, her gün kalplerimize bakmamızı sağlayan güçtür. Küçük bir sözü nazikçe söylemek, öfke ortaya çıktığında durmak, yapılması gerekeni doğru yapmak, hepsi tohuma sahip çıkan uygulamalardır.

Hala ilk elden deneyiminiz olmasa bile cesaretinizin kırılmasına gerek yok. Tek yapmanız gereken, bunu ilk fark edenlerin sözlerine inanmak, sonra da bu inancı bugünkü eylemlere dönüştürmektir. İman sadece düşüncede kaldığında zayıflar, uygulamaya geçtiğinde ise hayat değiştiren bir güce dönüşür.

Bu nedenle önemli olan sadece tohum var mı yok mu diye düşünmekle yetinmemek. Bu, halihazırda ekilmiş olan potansiyele inanmak ve bugün yapabileceğiniz küçük şeyleri yapmakla ilgilidir. Böyle şefkatli bir kalp her gün bizi aydınlanmaya doğru yönlendirir.