Het zaad van geloof wordt vrucht als we er elke dag voor zorgen.

Het feit dat we de Boeddha-natuur hebben, betekent dat iedereen het zaad van verlichting heeft. Voor de gemiddelde mens is het echter niet eenvoudig om het zaadje onmiddellijk te zien, volledig te ervaren en er een onwrikbaar vertrouwen in te hebben. Daarom is toewijding niet vanaf het begin een voltooid bewijs, maar een startpunt om op de juiste leringen te vertrouwen en deze door oefening te bevestigen.

Het is gemakkelijk te begrijpen als je aan de landbouw denkt. Het feit dat er zaden in het veld liggen, betekent niet dat ze meteen vruchten zullen dragen. Je moet erop vertrouwen dat er een zaadje is, de grond voorbereiden, water geven, het onkruid eruit trekken en het zonlicht laten krijgen. Wanneer die inspanning zich opstapelt, wordt het zaad een spruit, en de spruit groeit en draagt ​​vrucht.

De Boeddha-natuur is ook zo. De overtuiging dat ‘er een zaadje van Boeddha in mij zit’ is geen uitspraak die iemand ervan weerhoudt te beoefenen. Het is eerder de kracht die ons in staat stelt elke dag voor ons hart te zorgen. Een klein woordje zachtjes zeggen, stoppen als er boosheid opkomt en op de juiste manier doen wat gedaan moet worden, zijn allemaal praktijken die voor het zaad zorgen.

Zelfs als u nog steeds geen ervaring uit de eerste hand heeft, hoeft u niet ontmoedigd te raken. Het enige wat je hoeft te doen is geloven in de woorden van degenen die het als eerste beseften, en dat geloof vervolgens vertalen in de daden van vandaag. Geloof wordt zwak als het alleen maar in gedachten blijft, maar als het in praktijk wordt gebracht, wordt het een levensveranderende kracht.

Daarom is het belangrijk om niet alleen maar na te denken over de vraag of er zaden zijn of niet. Het gaat over geloven in het potentieel dat al is geplant en het doen van de kleine dingen die je vandaag kunt doen. Zo’n zorgzaam hart leidt ons elke dag naar verlichting.