Een ochtend waarin we merken dat we er niet klaar voor zijn
Het gesprek van vandaag duurde niet lang. De monnik zei kort dat hij vandaag niet voorbereid was en wenste ons een goede dag. Zelfs in deze korte uitwisseling is er een geest die we kunnen onderzoeken: de houding die het feit dat men niet klaar is niet verbergt, maar het erkent zoals het is.
Beoefening begint niet altijd alleen vanuit een plaats die volmaakt voorbereid is. Soms zijn er ochtenden waarop de leer niet klaar is, en dagen waarop de geest niet tot rust is gekomen. Waar het om gaat, is dat feit op te merken zonder het te misleiden of te verfraaien.
Wanneer we merken dat onze voorbereiding tekortschiet, kunnen we precies vanaf die plek opnieuw beginnen. In plaats van veel woorden te forceren, is het genoeg om eerlijk te groeten met wat nu mogelijk is en de dag te openen. Zelfs een korte groet opent, wanneer zij oprecht is, zacht de deur van vandaag.
We zien tekort vaak alleen als mislukking, maar in boeddhistische beoefening is het moment waarop we ons tekort kennen ook een plaats van studie. De geest die weet: 'Ik ben nog niet klaar', is zelf de eerste stap waarmee we ons opnieuw kunnen voorbereiden.
Wacht vandaag niet met beginnen tot alles volmaakt geregeld is. Erken wat er nu ontbreekt en begin met wat mogelijk is. Een kleine groet waarmee je iemand een goede dag wenst, en de geest die zegt: 'Ik probeer het opnieuw', worden de beoefening van vandaag.
Zelfs op dagen waarop voorbereiding ontbreekt, kunnen we opnieuw beginnen als we dat feit opmerken zonder het te verbergen. Ook als we niet volmaakt zijn, kunnen we eerlijk groeten met wat nu mogelijk is en de dag openen. De geest die zijn tekort kent, is ook het begin van beoefening.
