De wijsheid van even een stap terug doen
Vandaag ontvouwde de monnik de leer vanuit het gezegde dat je een voorbijtrekkende stortbui een tijdje moet vermijden. Wanneer een zware bui komt, gaan mensen en dieren er niet opzettelijk tegenin staan. Ze zoeken beschutting en brengen hun lichaam even uit de regen. Dit is niet zozeer aangeleerd gedrag, maar een principe dat de natuur ons al heeft laten zien.
Hetzelfde geldt in een berghut of kluis in de kou. In plaats van in de ijzige bergwind te blijven staan, is het natuurlijk om een warme kamer binnen te gaan en het lichaam te laten rusten. Toch lopen we vaak aan deze natuurlijke wijsheid voorbij. Er zijn veel momenten waarop we haar zien, maar er niet van leren en leven zonder het op te merken.
Hetzelfde gebeurt in het leven. Wanneer iemand anders erg boos is en wij op dat moment net zo boos worden en met die persoon botsen, wordt de situatie groter. Zoals olie op een groot vuur gieten, kunnen lijden en problemen toenemen. Op zulke momenten hebben we de wijsheid nodig om even een stap terug te doen, zoals we een voorbijtrekkende bui vermijden.
Even opzijgaan betekent niet weglopen of opgeven. Het betekent herkennen dat de situatie erger wordt als we nu botsen, en haar tijd geven om tot rust te komen. Wanneer we op deze manier een stap terug doen, kunnen we later met een helderdere geest spreken en reageren.
De natuur laat ons al antwoorden zien voor het leven. Wanneer de wind sterk is, beschutten we het lichaam; wanneer regenbuien komen, wachten we onder de dakrand. Kijk vandaag op dezelfde manier naar de toestand van je geest. De geest die opmerkt, zorg draagt en weet hoe hij even een stap terug moet doen, is het begin van een vredige reactie.
Een voorbijtrekkende bui of koude wind even vermijden is natuurlijke wijsheid. Bots niet op dezelfde manier met de woede van een ander of met een krachtige situatie; doe een stap terug en kom op adem. Wanneer je het zo opmerkt, kun je het volgende moment rustiger en vrediger tegemoet treden.
