เมื่อเห็นสิ่งต่างๆ ตามที่เป็น ที่เดิมก็ปรากฏ

ในภาพเลี้ยงวัวสิบภาพ หลังจากทั้งคนและวัวหายไป ธรรมชาติก็ปรากฏตามที่เป็น ภูเขาเป็นภูเขา น้ำเป็นน้ำ ลมพัด ดอกไม้บานและร่วง ไม่มีสิ่งพิเศษให้จับยึด และไม่มีสิ่งใดต้องฝืนให้เกิดขึ้น

แม้ก่อนตื่นรู้ เราก็เห็นภูเขาและน้ำอยู่แล้ว แต่ในเวลานั้น ความอยาก การแบ่งแยก ความรักใคร่ และความยึดติดทำงานปะปนกัน จึงยากที่จะเห็นสิ่งต่างๆ ตามที่เป็น แม้มองสิ่งเดียวกัน หากนิสัยของใจเข้ามาแทรก เราก็ไม่เห็นความจริงโดยตรง

การปฏิบัติไม่ใช่การหนีจากโลก แต่เป็นการฟื้นดวงตาที่เห็นโลกตามที่เป็น เมื่อการแบ่งแยกของใจสงบลง เราจะรับการเปลี่ยนแปลงของธรรมชาติ รูปลักษณ์ของผู้คน และกระแสชีวิตได้เบาขึ้นเล็กน้อย

นี่ไม่ได้หมายถึงการไม่ใส่ใจเรื่องของโลก หากช่วยได้ เราควรช่วยด้วยเมตตาและปัญญา และแม้ต่อหน้าสิ่งที่ทำไม่ได้ ก็ไม่ควรสูญเสียใจดีและคำอธิษฐาน สิ่งสำคัญคือใจที่เราใช้มองและกระทำ

วันนี้ ขอให้วางความยึดติดและการแบ่งแยกลงสักเล็กน้อย มองสิ่งที่เป็นตามที่เป็น และดำเนินชีวิตด้วยเมตตาและปัญญา