Wanneer we de dingen zien zoals ze zijn, wordt de oorspronkelijke plaats onthuld

In de Tien Ossenhoedafbeeldingen verschijnt de natuur, nadat zowel de persoon als de os zijn verdwenen, precies zoals zij is. Bergen zijn bergen, water is water, de wind waait en bloemen bloeien en vallen. Er is niets bijzonders om vast te grijpen en niets om tot bestaan te dwingen.

Ook vóór het ontwaken zien we bergen en water. Maar dan werken verlangen en onderscheidend denken, genegenheid en gehechtheid samen, waardoor het moeilijk is de dingen te zien zoals ze zijn. Zelfs wanneer we naar hetzelfde object kijken, kunnen we het feit niet rechtstreeks zien als de gewoonten van onze eigen geest zich ermee bemoeien.

Beoefening is niet de wereld verlaten. Zij is het oog herstellen dat de wereld ziet zoals zij is. Wanneer het onderscheidend denken van de geest tot rust komt, kunnen we de veranderingen van de natuur, het verschijnen van mensen en de stroom van het leven iets lichter ontvangen.

Dit betekent niet dat we onverschillig staan tegenover wereldse zaken. Als we kunnen helpen, moeten we helpen met mededogen en wijsheid; zelfs tegenover dingen die we niet kunnen doen, mogen we het goede hart en gebed niet verliezen. Waar het om gaat is de geest waarmee we zien en handelen.

Laat vandaag gehechtheid en onderscheidend denken een beetje los, kijk naar wat is zoals het is, en leef met mededogen en wijsheid.