Εξασκώ να μην με πιάνουν οι δικές μου σκέψεις

Ο καθένας ζει με τις δικές του σκέψεις και απόψεις. Βάσει των όσων έχω δει, ακούσει και βιώσει, κρίνω «Αυτό είναι σωστό» ή «Αυτό νομίζω». Αλλά στο μονοπάτι της πρακτικής, ακόμη και αυτή η ίδια η σκέψη πρέπει να εξεταστεί μια φορά.

Συχνά κολλάμε πεισματικά στις δικές μας απόψεις. Δεν μπορούμε εύκολα να υποστηρίξουμε τη σκέψη που πιστεύουμε ότι είναι σωστή, και μερικές φορές αρνούμαστε ακόμη και να ακούσουμε άλλα λόγια για να την προστατεύσουμε. Αλλά μόνο και μόνο επειδή είδα κάτι δεν σημαίνει ότι είναι ολόκληρη η εικόνα, και το ότι βίωσα κάτι δεν σημαίνει ότι είναι μια αμετάβλητη αλήθεια.

Ένα άτομο που κάποτε πίστευα ότι ήταν καλό μπορεί να αλλάξει με την πάροδο του χρόνου. Μια σκηνή που κάποτε ένιωθα όμορφη μπορεί να φαίνεται διαφορετική όταν επιστρέψω σε αυτήν. Το φαγητό που θυμήθηκα ως νόστιμο μπορεί να έχει διαφορετική γεύση την επόμενη φορά. Με αυτόν τον τρόπο και οι σκέψεις και οι κρίσεις μας είναι φαινόμενα που προκύπτουν και εξαφανίζονται ανάλογα με τις συνθήκες.

Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να διαγράψουμε τις δικές μας απόψεις. Σημαίνει ότι πρέπει να προσέχουμε το μυαλό που πιάνεται από αυτές τις απόψεις και δεν μπορεί να δει τίποτα ευρύτερο. Τη στιγμή που πιστεύουμε ότι η δική μας σκέψη είναι το παν, το μυαλό σταματά εύκολα εκεί. Ένας επαγγελματίας θα πρέπει να μπορεί να εξετάζει τη δική του σκέψη, να ακούει άλλες απόψεις και, όταν χρειάζεται, να μετατοπίζει τη σκέψη του ελαφρά.

Όταν έχουμε τη στάση να ακούμε με ανοιχτά αυτιά, την ευκολία να καθηλώσουμε την άποψή μας για μια στιγμή και την επιθυμία να κοιτάξουμε πιο μακριά και ευρύτερα, η σοφία σιγά σιγά μεγαλώνει.

Σήμερα, μακάρι να μην παγιδευτούμε μόνο στις δικές μας σκέψεις, αλλά να τις βάλουμε ελαφρά, να ακούσουμε ευρέως και να κοιτάξουμε πιο βαθιά.