Zelfs als het nog niet af is, zal ik niet opgeven en het prachtig uitsnijden.
Een yogi droomt van volledige verlichting. Ik studeer met het oprechte verlangen om het pad van Boeddha en vroegere leraren volledig te realiseren.
Die ernst kan echter soms omslaan in ongeduld. De illusie van het beweren ‘ik ben verlicht’ of ‘ik ben een stap voor’, ook al is de volledige verlichting nog niet bereikt, komt ook voor in de praktijkwereld. Als je over de wet praat maar de nadruk legt op verlichting zonder daadwerkelijke verwerving, kan de studie opnieuw het pad van vergelijking en arrogantie volgen.
Het nummer ‘Life is unfinished’ kan ook worden opgevat als een metafoor voor spirituele beoefening. Iedereen leeft in een onvoltooide staat. Zelfs als beoefenaar zijn er delen die nog niet verfijnd zijn, delen die je niet kent en delen waar je overheen valt. Het feit dat het nog niet af is, is echter geen reden om op te geven, maar een reden om met oprechtheid voorwaarts te blijven gaan.
Onvoltooide mensen moeten op elkaar leunen en vertrouwen. Doban is geen bijeenkomst van perfecte mensen, maar een band van mensen die nog tekortschieten maar samen het pad niet willen missen. De relatie tussen eenzame harten die op elkaar leunen, kracht delen zoals het aansteken van een vreugdevuur, en blijven oefenen, wordt de kracht van studeren.
Wees niet teleurgesteld omdat het nog niet klaar is. Het enige wat u hoeft te doen is uw tekortkomingen onderkennen, maar geef niet op en graveer elke stap die u vandaag zet. Ook al lijkt de voltooiing ver weg, de oprechtheid van vandaag verdwijnt niet. Zelfs op een onvoltooid pad kan de praktijk prachtig doorgaan.
Hoewel we oefenen met de droom van volledige verlichting, hoeven we niet teleurgesteld te zijn als deze nog niet voltooid is. Wanneer je je tekortkomingen erkent, op elkaar leunt en elke stap van de dag met oprechtheid zet, blijft je beoefening zich verdiepen.