Μην αφήσετε την Οδό πριν από την αφύπνιση

Υπάρχουν φορές που η μελέτη δεν ανοίγει καλά ή που δεν έχουμε ακόμη εκπληρώσει τον Δρόμο. Σε τέτοιες στιγμές, αυτό που πρέπει να προσέχουμε περισσότερο είναι το μυαλό που πιστεύει ότι γνωρίζει ήδη πότε δεν γνωρίζει ακόμα σωστά.

Αν δεν έχουμε ξυπνήσει σωστά, είναι εύκολο να αντιληφθούμε το ψέμα ως αλήθεια. Όπως το να επιμένουμε ότι ένα ελάφι είναι ένα άλογο ή να ισχυριζόμαστε ότι μια σκιά είναι πραγματική, μπορεί να αντιμετωπίσουμε μια ασθένεια ως το Ντάρμα. Αυτό είναι πολύ επικίνδυνο τόσο στην πράξη όσο και στη ζωή.

Ειδικά όταν το μυαλό δυναμώνει με σκέψεις όπως: «Ξέρω», «Ξύπνησα» ή «Τώρα κι εγώ έχω κάτι να αποκαλύψω», η μελέτη μπορεί εύκολα να πάει χαμένη. Το μυαλό που θέλει να βάλει μπροστά τον εαυτό του καλύπτει την αλήθεια και λάθη τη σύντομη ικανοποίηση για την ευτυχία.

Γι' αυτό, μέχρι την πλήρη αφύπνιση, δεν πρέπει να αφήσουμε τον Δρόμο ούτε στιγμή. Χρειαζόμαστε το μυαλό που βλέπει το να μη γνωρίζω ως μη γνωρίζοντας, εξετάζει ό,τι είναι θολό ως θολό και ταπεινά μελετά ξανά.

Σήμερα, όταν η βεβαιότητα έρχεται πρώτη στο μυαλό, κάντε μια παύση. Εξετάστε αν αυτό που κρατάτε είναι αλήθεια ή ένα σημάδι που έχει δημιουργηθεί από την επιθυμία. Η αληθινή ευτυχία δεν προέρχεται από το να κρατάς το ψέμα. έρχεται πιο κοντά μέσω της ειλικρινούς μελέτης που θυμάται τον Δρόμο μέχρι το τέλος.